Rezistenca ndaj antibiotikëve “lexohet” përmes ujërave të zeza. Vendet më të rrezikuara

Një studim i fundit në shtatë vendeve evropiane ka treguar se sasia e gjeneve të rezistencës ndaj antibiotikëve në ujërat e zeza reflekton prevalencën e rezistencës klinike ndaj antibiotikëve në rajon. Megjithatë, impiantet moderne të trajtimit të ujërave të ndotura duket të jenë në gjendje të eleminojnë rezistencën antibiotike në mënyrë efikase.

Kur përdorim antibiotikë, mbetjet e vetë antibiotikut si dhe bakteret që janë bërë rezistente ndaj tij përfundojnë në tualet dhe rrjedhimisht në ujërat e zeza. A munden impiantet e trajtimit të ujërave të zeza të shërbejnë si inkubatorë për bakteriet rezistente ndaj antibiotikëve? Në fund të fundit, mbetjet antibiotike dhe bakteret e ndryshme shkrihen së bashku në ujë që i nënshtrohen pastrimit, dhe ndërveprimi i tillë mund të rrisë numrin e baktereve rezistente.

Një studim ndërkombëtar krahason numrin e gjeneve të rezistencës antibiotike - që i japin baktereve aftësinë për të përballuar efektet e antibiotikëve - të gjetur në impiantet e trajtimit të ujit të shtatë vendeve evropiane: ku Finlanda, Norvegjia, Gjermania, Irlanda, Spanja, Portugalia dhe Qipro.

Rezultatet tregojnë se numri i gjeneve të rezistencës antibiotike në ujërat e zeza korrespondon me numrin e baktereve të tilla të gjetura në mostrat e mbledhura nga pacientët në atë rajon, si dhe me konsumin e përgjithshëm antibiotik në zonë.

Nga ana tjetër, pavarësisht nga frika, një impiant modern i trajtimit të ujërave të zeza që funksionon mirë nuk duket të prodhojë më shumë baktere rezistente ndaj antibiotikëve. Në fakt, impiantet moderne të trajtimit duket se janë shumë efektive në heqjen e baktereve rezistente ndaj antibiotikëve nga uji gjatë procesit të trajtimit.

Megjithatë, studimi tregoi se është e mundur që një impiant trajtimi të funksionojë si një inkubator i rezistencës antibiotike në kushte të caktuara. Midis 12 impianteve të studiuara, në një prej tyre numri relativ i gjeneve të rezistencës antibiotike u rrit gjatë procesit të pastrimit.

Studimi u krye nga një grup kërkimor ndërkombëtar. Universiteti i Helsinkit u përfaqësua në këtë studim nga grupi i mikrobiologut Marko Virta nga Fakulteti i Bujqësisë dhe Pylltarisë. Rezultatet u publikuan në revistën shkencore "Science Advances".

Studimi nxori edhe disa të dhëna të tjera interesante.

1. Përdorimi i antibiotikëve varion nga vendi në vend. Por mbi të gjitha, vendet e Europës Jugore përdorin më shumë antibiotikë se të tjerët. Përdorimi i antibiotikëve është i lartë në vende si: Spanja, Portugalia, Qipro dhe Irlanda.
2. Ujërat e zeza në të gjitha vendet përmbajnë gjene që u rezistojnë antibiotikëve. Në sasi më të vogla ato janë në Finlandë, Norvegji dhe Gjermani.
3. Mosha e impianteve të trajtimit të ujërave të zeza, temperatura e ujit dhe faktorë të tjerë si teknikat e përdorura, sasia e mbetjeve antibiotike në ujë dhe ndërveprimi midis baktereve dhe llojeve të ndryshme të protozës që gjendet në ujë kanë ndikim.
4. Ujitja e përhap rezistencën te ushqimet. Vlerësimi i rrezikut që lidhet me rezistencën antibiotike të gjetur në ujërat e zeza është i vështirë, pasi studiuesit dhe autoritetet kanë një pasqyrë jo të plotë të numrit të gjeneve të rezistencës antibiotike që potencialisht shkaktojnë dëm në shëndetin e njeriut.