
“Zoti i unazave” mbetet një kryevepër e letërsisë fantastike. Si e krijoi J.R.R. Tolkien një histori të tillë tërësisht fiction? Ai thjesht u ul dhe e vizatoi. Ai e nisi punën në vitin 1937 dhe kaloi më shumë se 12 vjet duke punuar për të.
Hartat dhe skicat e shumta që ai bëri gjatë “projektimit” të kësaj kryevepre ia bënë më të lehtë rrëfimin, duke e lejuar të ilustronte me vizatime skena që ishin të vështira për t’u përshkruar me fjalë. Për Tolkien, arti i të shkruarit dhe arti i vizatimit ishin gërshetuar në mënyrë të pandashme.
Në librin “Arti i Zotit të Unazave”, ne shohim se si dhe pse këto të dyja shkojnë bashkë.
Vëllimi i madh që ai ka lënë pas është në duart e studiuesve Wayne Hammond dhe Christina Scull. Ai përmban më shumë se 180 skica, diagrame, harta, mbishkrime dhe prova të alfabeteve të tij të shpikura, të gjitha të lidhura me Zotin e Unazave. Gati 100 prej tyre shihen për herë të parë.
Leksioni kryesor i “Artit të Zotit të unazave” është ky: Ne harrojmë se nuk janë vetëm kineastët që duhet të përkthejnë fjalët në foto. Për ata që u ankuan për përshtatjet që regjisori Peter Jackson u bëri romaneve të Tolkien në ekran, këto vizatime na kujtojnë se edhe romancierët kanë ide të forta për pamjen dhe ndjesitë e botëve të tyre. Imagjinata e Tolkien fliste si me imazh, ashtu edhe me fjalë.
Në një letër të vitit 1937, Tolkien foli për "disa 'fotografi" që i kishte në sirtar, por megjithëse ato përfaqësojnë skena nga mitologjia në periferi të të cilave Hobbit ka aventurat e tij, ato nuk e ilustrojnë me të vërtetë historinë e tij. Këto foto u bënë mënyra për të vizualizuar pjesë të Bokës së Ndërmjetme, për të cilën ai ende nuk kishte filluar të shkruante. Bota që ai ndërtoi shtrihej në artin e tij. Arti i tij mori frymë në qoshet e asaj bote, për të cilat ai nuk do të gjente kurrë kohën për të shkruar. Në të njëjtën kohë, ato vizatime dhe harta i ndihmuan lexuesit të zhyteshin në sferë që nuk ishte shpikur kurrë më parë, "një botë", që siç vërente dikur shoku i Tolkien, CS Lewis, "duket se ka ekzistuar para se ne të takoheshim në të”.










