Shoqëria e të Shtypurit Shkronja Shqip ose Shoqëri e të shtypurit shkronjave shqip ishte një organizatë patriotike e intelektualëve shqiptarë, që promovonin botimet në gjuhën shqipe, veçanërisht tekste shkollore, të rëndësishme për arsimin e brezave të rinj.
E themeluar 145 vjet më parë, më 12 tetor 1879 në Stamboll, kryeqytetin e Perandoria Osmane me nismën e Komitetit të Stambollit nga anëtarë të shquar të bashkësisë shqiptare në Kostandinopojë u ngrit Shoqëri e të shtypuri shkronja shqip, synimi kryesor i së cilës ishte shtypja dhe shpërndarja e librave shqip.
Kryetar i Shoqërisë ishte Sami Frashëri, kurse anëtarë qenë një grup patriotësh të kohës, disa prej tyre ndër më të njohurit e Rilindjes, si Abdyl Frashëri, Pashko Vasa, Jani Vreto, Hasan Tahsini, Koto Hoxhi, Zija Prishtina e të tjerë.
Pas ndalimit të veprimtarisë së Shoqërisë nga autoritetet osmane, selia e saj u shpërngul në Bukuresht, ku në vitin 1886 u ndërtua dhe shtypshkronja e synuar, për shtypjen e librave shqip.
Me alfabetin e Stambollit u shkruan dhe u shtypën një sërë librash prej Sami bej Frashërit, si: “Abetare e gjuhës shqip” (1886), “Shkronjëtore e gjuhës shqip” (1886), “Dheshkronjë” (1888).
Në po këtë shtypshkronjë u shtypën dhe librat e parë të Naim Frashërit, që zënë vend kryesor në letërsinë shqipe të shekullit XIX.



