Ëndrrat janë bërë libër dhe prej libri kanë marrë formën e një shfaqje teatrale. Daniel Pennac i bën homazhe Federico Fellini-t me romanin e tij të fundit “Ligji i ëndërrimtarit” (Feltrinelli), duke e sjellë atë në 100-vjetorin e lindjes së poetit të kinemasë, nga i cili ai huazoi zakonin për të shkruar përvojat e ëndrrave të natës në mëngjes.
"E fundit pasi lexova një roman të japonezit Akira Mizubayashi për një violinë. Në ëndërr nuk u çudita aspak që violina e vogël fliste me zërin e Akira, por ai zë ishte tingulli i një celulari. Një nga funksionet e ëndrrës është surpriza”, kujton në një intervistë për ANSA shkrimtari francez 75-vjeçar, duke shijuar ende ndjenjën e mahnitjes që përshkon edhe zinxhirin e ëndrrave që janë në qendër të librit të tij të fundit, një përzierje mes trillimit dhe realitetit.
Në to ka fakte të paharrueshme të një kohe që nuk kthehet pas më. Si ajo ndjesia "në shtëpinë time të përsosur, prej së cilës m’u deshën ditë për ta kuptuar se me të vërtetë nuk ekzistonte". Apo makthet. "Sikur isha djalë i ri, larguar për herë të parë, ëndërroja ta takoja atë vajzën në metro, vrapoja ta takoja dhe mendoja : “Ajo më do ende mua". Por në momentin e përqafimit më përshkonte mua dhe hipte në një kamionçinë me familjen time".
"Aftësia për të ëndërruar është e lidhur me intensitetin e dëshirave që ndihen gjatë ditës. Duke mos qenë në gjendje të mbajnë mend ëndrrat më shumë e lëndonte shumë Fellinin", shpjegon Pennac, i cili në moshën njëzet vjeç u mahnit dhe pastaj u trondit nga filmat e regjisorit, por kurrë nuk e ka menduar të provojë në një film. "Kamera kap një botë që ka kuptim brenda kornizës dhe e humbet duke lëvizur qoftë edhe një inç. Unë jam një tregimtar."
Pas syzeve të rrumbullakëta, ai kornizon një botë në të cilën "ekziston një shkëputje e fortë brezash" dhe një BE që "mund t'i japë vetvetes një identitet me një arsim evropian. Nëse do të kishim dërguar fëmijë nga klasa e parë dy muaj në një shtet tjetër çdo vit që nga vitet 1980, sot do të kishim një Evropë poliglote, fqinji nuk do të ishte një abstraksion", thotë ai, duke mos u habitur aspak nga kandidimi i Marine Le Pen për Zgjedhjet presidenciale franceze 2022. /Ansa/
MCN TV është një televizion gjeneralist, i cili përfshin emisione, seriale, filma, dokumentarë etj. Ky televizion ka në dispozicion të tij katër studio televizive të pajisura me teknologjinë bashkëkohore.
