
Më 11 prill 1872 në fshatin Drenovë të Korçës, u lind një nga figurat e rëndësishme të Rilindjes sonë kombëtare e poezisë shqipe, Aleksandër Stavre Drenova- Asdreni.
Autori i radhëve që këndojmë njëzëri të përbashkuar (Himnit të Flamurit), Asdreni, ka lëvruar në poezi dhe publicistikë.
I mbetur jetim, u detyrua të braktiste shkollën e mesme dhe të mërgonte në Rumani.
U aktivizua në përpjekjet e kolonisë së Bukureshtit në luftën për çlirim kombëtar dhe u bë një nga veprimtarët dhe figurat qendrore të asaj kolonie.
Nisi të shkruante poezi e artikuj publicistikë në fillim të shek. XX. Vjershat e para i botoi në faqet e shtypit shqiptar.
Poezia e Asdrenit ndiqte traditën e Naimit e të Çajupit, lartësonte traditat liridashëse të shqiptarëve dhe të kaluarën e tyre.
Asdreni ka hyrë në historinë e letërsisë shqiptare si një poet atdhetar, që me veprën e tij ndikoi për zgjimin e ndërgjegjes kombëtare e shoqërore dhe për pasurimin e poezisë shqipe me forma e mjete të reja shprehëse.






