Në kuadër të 50-vjetorit të ndarjes nga jeta të studiuesit dhe intelektualit shqiptar Ernest Koliqi, Biblioteka Kombëtare e Shqipërisë ka çelur ekspozitën "In Memoriam 1901-1975", e cila përkujton jetën dhe krijimtarinë e tij.
Ekspozita është një nderim për veprën e madhe të Koliqit, që ka kontribuar në letërsinë dhe kulturën shqiptare, duke u shndërruar në një nga shkrimtarët më të shquar të periudhës së tij.
Biblioteka Kombëtare e Shqipërisë përmes kësaj ekspozite solli në vëmendje krijimtarinë artistike, publicistike dhe përkthimet më të mira të Koliqit, për të përkujtuar kështu një figurë që jo vetëm i dha letërsisë dhe kulturës shqipe, por arriti të shndërrohej në një nga përfaqësuesit më të mëdhenj të zenitit të shkrimtarëve të viteve ’20-’30 të shekullit të kaluar.
Ekspozita, e hapur në katin I të Bibliotekës Kombëtare, përfshin botimet e para të Koliqit, përkthime, ese, publicistikë, poetikë dhe shkrime nga revista periodike "Shêjzat", që ai drejtoi.
Kjo ekspozitë sjell në vëmendje figurën e Koliqit si poet, romancier, eseist, përkthyes, gazetar, dramaturg dhe albanolog, dhe nderon kontributin e tij të jashtëzakonshëm në krijimin e letërsisë moderne shqiptare.
Ernest Koliqi lindi më 20 maj 1903 në Shkodër.
Ai ishte një nga themeluesit e tregimit modern shqiptar, me veprat e tij të njohura si Hija e Maleve (1929), Tregtar flamujsh (1935), dhe Pasqyrat e Narçizit (1936).
Pas Luftës së Dytë Botërore, Koliqi jetoi në Romë, ku drejtoi revistën "Shejzat" dhe katedrën e Gjuhës Shqipe, duke kontribuar në krijimin e Institutit të Studimeve Shqiptare.
Një nga arritjet e tij më të mëdha ishte përkthimi i "Lahutës së Malcis" në italisht, duke e bërë këtë vepër të njohur ndërkombëtarisht.
Ernest Koliqi u nda nga jeta më 15 janar të vitit 1975 në Romë.



