Gabimi më i madh në biznes që bëri Paul McCartney ishte zvarritja e blerjes së botimit muzikor të Beatles në fillim të viteve 1980, i cili përfundoi te Michael Jackson.
14 gusht 1985. Një ditë që të dy fansat e vjetër të Beatles dhe veçanërisht Paul McCartney nuk do ta harrojnë kurrë.
Mbi 37 vjet më parë, Michael Jackson bleu Katalogun e botimit të The Northern Songs, së bashku me muzikën ATV, duke i dhënë në thelb pronësinë e mbi dyqind këngëve të Lennon/McCartney Beatles.
Jackson pagoi mbi 47 milionë dollarë për këngët, të cilat u bënë një investim shumë i mirë për të thënë të paktën pasi tani vlera është diku rreth një miliard dollarë. Në foto është Michael Jackson, kur punoi me Paul dhe George Martin në seancat "Pipes Of Peace" të vitit 1983, ku Paul i tregoi Michael për rëndësinë e botimit të muzikës. Natyrisht, Michael e dëgjoi.
Për vite me radhë Jackson ishte parë si "Djali i keq" (pa fjalë), ndërsa me Paul u jepte shumë njerëzve përshtypjen se ish-miku i tij ia kishte futur. Meqenëse kanë kaluar vite, është shumë e qartë se nuk ishte kështu. Askujt nuk duhet t'i vijë keq për Paul-in dhe ja pse.
Që prej 2018-s, Paul po i merr mbrapsht këngët pa paguar asgjë. Ligji për të drejtën e autorit i vitit 1978 lejon që kompozitori origjinal i një kënge t'i marrë këngët e tij pas 56 vjetësh nga dita e publikimit. Pa marrë parasysh se kush i zotëron ato.
Shumë njerëz gjithashtu nuk e dinë se Yoko kishte të drejtë të merrte gjysmën e pronësisë së John-it mbi këngët duke filluar nga viti 1991. Kjo pjesë e ligjit të së drejtës së autorit lejon që trashëgimtarët e një kompozitori që vdiq në 28 vitet e para të shkrimit të muzikës të marrin të drejtat e tyre në 28 vitet që pasuan.
Kjo është arsyeja pse Yoko Ono nuk ishte kurrë e interesuar për t’i blerë këngët në fillim të viteve 1980 dhe e la Paul-in pezull. Por fajin e ka edhe Paul-i. Është e qartë se ai nuk tregoi kujdesin e duhur kur ishte fjala për këtë çështje, as nuk punësoi një ekip ligjor me njohje në këtë fushë, gjë që e e bëri atë të dukej budalla, veçanërisht në sytë e Yoko Ono.
Paul kishte shumë shanse për ta blerë sërish katalogun midis viteve 1981-1984. Problemi ishte se ai donte t’i ktheheshin vetëm këngët e tij, jo të gjitha këngët e ATV-së, të cilat përfshinin edhe këngë të ndryshme artistësh.
Ai që i kishte në pronësi në atë kohë, sipërmarrësi Lew Grade, i kishte blerë këngët nga botuesi i muzikës origjinale të John dhe Paul, Dick James. Pas vdekjes së papritur dhe tronditëse të Brian Epstein, James ia shiti shumicën e interesave të tij Grade-s pa i thënë as John-it apo Paul-it. (Çfarë pisi!)
Pasi Lew Grade bleu Northern Songs, ai i bëri ato pjesë të kompanisë së tij ATV. John dhe Paul, së bashku me menaxherin e tyre Allen Klein, tentuan ta blinin katalogun, por nuk ia dolën.
Duhet theksuar fakti se John dhe Paul patën një debat pasi John zbuloi se Paul po blinte pa dijeninë e tij aksione në Northern Songs, gjë që i dha Paulit më shumë aksione. Në fund, sapo e kuptuan se nuk kishin asnjë shans për t’i blerë këngët e tyre, ata ia shitën interesat e mbetura përsëri Leë Grade-s, duke hequr dorë nga çdo pronësi e melodive që kishin shkruar.
Pas vitesh humbje kohe duke pritur që Paul të bënte një ofertë të arsyeshme, ATV iu shit pronarit të ri, Robert Holmes à Court në 1982.
Ndryshe nga Lew Grade, megjithatë, Robert nuk kishte në plan të mbante pronësinë dhe donte ta shiste sërish vetëm dy vjet pasi bleu ATV/Northern Songs.
Të dy, Paul McCartney dhe Yoko Ono u kontaktuan edhe një herë për të bërë një ofertë për ATV. Por as Paul dhe as Yoko nuk u munduan të bënin një ofertë duke thënë se çmimi i kërkuar ishte shumë i lartë.
Pikërisht atëherë u kontaktua Michael Jackson, për të cilin Robert e dinte se i kishte asetet për t’i blerë këngët për 47.5 milionë dollarë. Pothuajse dyfishi i asaj që Paul dhe Yoko ishin të gatshëm të paguanin.
Paul do ta kuptonte më vonë se meqenëse Yoko e dinte se ajo do t'i rimerrte të drejtat e John Lenon shumë më parë se ai do t'i merrte me ligjin e të drejtës së autorit të vitit 1978, që njihte të venë si pronare të këngëve shumë më parë sesa një kompozitor që jeton ende. Michael Jackson madje tha se Yoko në fakt e inkurajoi dhe ishte e lumtur që Michael i bleu ato. Ajo është cituar shumë herë duke thënë "Ndihem sikur një mik i familjes i zotëron ato tani".
I vetmi person që e hëngri ishte Paul.
Po ashtu para vdekjes së tij, Michael Jackson ka thënë shumë herë se ai e pati kontaktuar Paulin paraprakisht për ta bërë të vetëdijshëm se ai kishte në plan të blinte ATV, dhe në fakt madje i kërkoi Paul-it të vinte si partner me të, por Paul nuk pranoi.
Jackson tha se Paul ishte dakord me këtë. Dhe për të qenë i sinqertë personalisht, po aq sa e dua dhe respektoj Paul-in, prirem ta besoj Michael Jackson në këtë drejtim. Është vërtetuar se Paul nuk kishte asnjë interes për të blerë këngët në këtë kohë.
Këngët e Lennon/McCartney që nuk janë pjesë e Katalogut ATV janë "Love Me Do", "P.S. Të dua”, dhe “Penny Lane”. Dy të parat, të cilat Paul tani i zotëron, u publikuan përpara se të formohej Northern Songs, dhe "Penny Lane" u mbajt nga Holmes à Court si një suvenir dhe dhuratë për vajzën e tij, sepse ishte kënga e saj e preferuar e Beatles, që ajo ende e ka.
Pra, edhe një herë ka zëra se i gjithë katalogu i Sony/ATV që tani vlerësohet në mbi një miliard dollarë ndoshta do të shitet, por Paul nuk është i interesuar për asnjë pjesë të koleksionit, me përjashtim të këngëve të tij.
Dhe sapo Paul të rifitojë të drejtat për këto këngë Sony/ATV do të humbasë lehtësisht mbi një të katërtën e vlerës së saj, nëse jo më shumë. Por edhe kur Paul të rifitojë 50% të Nothern Songs, Sony/ATV do të vazhdojë të zotërojë 50%-shin tjetër dhe jo Yoko Ono.
Ajo që shumë fansa nuk dinë, dhe çuditërisht pati shumë pak vëmendje, është se Yoko ia shiti interesin e John-it sërish Sony/ATV-së pasi ajo fitoi të drejtat për këngët e John-it diku në vitet 1990.
Po të ishte gjallë John Lenon, ai kurrë nuk do ta kishte lejuar këtë të ndodhte. Asgjë nuk ishte më e rëndësishme për të sesa zotërimi i këngëve të tij. Megjithatë, në realitet, Yoko ishte më e interesuar për paratë e papritura që ajo mori për shitjen e tyre, plus përfitimin e një norme të lartë honoraresh, ndërsa Paul mori shumë më pak që kur u largua nga Michael Jackson në të gjallë të tij.
Paul njihet si biznesmen i madh, por në katalogun e Nothern Songs, ai ka dështuar dhe mori vendime të gabuara gjatë gjithë viteve.
Gjithashtu, e di që nuk është një temë popullore, por Michael Jackson duhet lavdëruar për mënyrën se si u kujdes për këngët kur i zotëronte sa ishte gjallë.
Po, ai bëri disa gabime si e gjithë fiaskoja e reklamës së Nike/Revolution (nga e cila Yoko u tërhoq), por në pjesën më të madhe ai ishte shumë i kujdesshëm se për kujt dhe për çfarë i jepeshin këngët.
Sidomos kur bëhej fjalë për artistët e Rap/Hip-Hop që i kërkonin vazhdimisht leje për të provuar këngët e Beatles. Ai e dinte se Paul McCartney veçanërisht nuk dha kurrë miratim për këtë dhe nuk e lejoi kurrë të ndodhte.
Jackson mori parasysh rrezikun financiar, gjë që Paul nuk dukej se mundej ta bënte. Në disa mënyra e kuptoj këtë gjë. Siç ka thënë Paul shumë herë, “I shkrova ato këngë falas. Thjesht nuk më duket e drejtë të paguash këto shifra astronomike dollarësh për diçka që e kam krijuar pa kërkuar gjë.” Mjaft e drejtë mendoj.
Thënë kjo, edhe sikur Paul të kishte paguar shumën që pagoi Michael Jackson për këngët, ai përfundimisht do t'i kthente paratë e tij shumë herë dhe do t'i shpëtonte vetes shumë dhimbje koke dhe çështje ligjore gjatë viteve.
Gjithçka që ka rëndësi tani, pavarësisht kësaj historie të gjatë dhe të ndërlikuar, është se ai më në fund do t'i marrë këngët e tij, ashtu siç i takon me të drejtë.
MCN TV është një televizion gjeneralist, i cili përfshin emisione, seriale, filma, dokumentarë etj. Ky televizion ka në dispozicion të tij katër studio televizive të pajisura me teknologjinë bashkëkohore.
