“Ra një shi i zi”, kujtimet e të mbijetuarit për Hiroshimën frymëzim për filmin e ri

Një film i madh artistik mbi Hiroshimën po shkon në prodhim, i frymëzuar pjesërisht nga një kujtim i pabotuar i një japonezi i cili dëshmoi shkatërrimin e qytetit pas hedhjes së bombës atomike në 1945.

Skenaristja Elisabeth Bentley u befasua nga kujtimet personale të Kiyoshi Tanimoto në një kujtim prej 230 faqesh që ajo zbuloi në një arkiv në SHBA.

Një i krishterë i konvertuar, Tanimoto ishte një prift metodist, jeta e të cilit u shpëtua sepse po lëvizte një gardërobë të madhe në një qytet tjetër me një karrocë kur Hiroshima u bombardua.

Në kujtimet e tij, ai shkroi për dyshimin e shqisave të tij kur pa për herë të parë shkatërrimin nga dy milje larg: “I gjithë qyteti ishte i mbuluar me re të errëta dhe flakët po shpërthyen në drejtime të ndryshme… Kisha tmerrësisht frikë. Pikërisht atëherë filluan të binin pika të zeza shiu, të mëdha sa mjedra”.

Pas kthimit në qytet, ai takoi "një botë që nuk ishte parë apo imagjinuar kurrë më parë": "Një shpërthim i tmerrshëm i nxehtë ere, duke formuar një shakullinë, mori gjithçka në ajër. Copat e hekurit të ndezur dhe dërrasat e djegura po rrotulloheshin në ajër. Kjo vorbull, që shmangte zjarret e furishme, më kapi duke ecur nëpër mure. Më mbanin shtatë ose tetë këmbë, tamam sikur po notoja në ajër… Për një moment, nuk mund të merrja frymë.”

Ai shtoi: “Bomba atomike ishte një armë e tmerrshme, por ishte shpirti luftarak i njeriut që e bëri luftën më të tmerrshme”.

Japonia kishte refuzuar të dorëzohej deri në sulmet amerikane të bombardimeve në qytetet japoneze të Hiroshima dhe Nagasaki, duke shënuar përdorimin e parë të armëve atomike në luftë. Ndërsa dhjetëra mijëra u vranë në shpërthimet fillestare, shumë të tjerë pësuan helmim nga rrezatimi.

Bentley zbuloi kujtimet e Tanimotos, një përkthim në anglisht të dobët, të shtypur në fletë me lëkurë qepë në Bibliotekën e Librit dhe Dorëshkrimit të Rare Beinecke në Yale në Neë Haven, Connecticut.

Ishte ndër letrat e John Hersey, një fitues i çmimit Pulitzer amerikan, i cili vdiq në vitin 1993. Dy burrat ishin miqësuar me njëri-tjetrin kur Hersey shkoi në Hiroshima tetë muaj pas bombës dhe shkroi Hiroshima, një rrëfim jofiction i 1946-ës për të mbijetuarit.

Ai përshkroi se si Tanimoto ishte përpjekur të ndihmonte një grua "lëkura e së cilës i rrëshqiti në copa të mëdha dorezash". Neë Yorker i kushtoi një numër të tërë reportazhit të Hersey, i cili është cilësuar si arritja më e rëndësishme gazetareske e shekullit të kaluar.

Tanimoto vdiq në vitin 1986 në moshën 77-vjeçare dhe kujtimet e tij tani janë "frymëzimi qendror" për filmin e ardhshëm, të titulluar Çfarë na ndan, i cili do të pasqyrojë tmerret e vuajtura nga civilët e zakonshëm japonezë duke mos injoruar brutalitetin ekstrem të mizorive japoneze ndaj armiqve të tyre.

Të burgosurit britanikë të luftës ishin ndër ata që pësuan tortura të papërshkrueshme nga duart e robëruesve të tyre japonezë.

Bentley kreu kërkime të gjera për filmat e saj të mëhershëm të Luftës së Dytë Botërore, duke përfshirë " A Hidden Life" të Terrence Malick, rreth Franz Jägerstätter, një kundërshtar austriak për shkak të ndërgjegjes.

Filmi i ri vjen pas suksesit të Oppenheimer , një film biografik për njeriun që krijoi bombën që u hodh në Hiroshima. " Openheimer përfundon dhe bomba u hodh," tha producenti i filmit të ri, Donald Rosenfeld. “Ne e kuptojmë goditjen e bombës.

“Hersey merr leje nga Departamenti i Luftës i SHBA për të shkuar në një zonë absolutisht të mbyllur që është Hiroshima, si reporter. Të gjithë nga [presidenti i SHBA Harry] Truman e deri te gjeneralët ishin kundër tij. Ata thanë: "Kjo nuk duhet të ekspozohet në këtë pikë."

Hersey shkoi dhe shkroi atë që konsiderohet ndoshta pjesa më e madhe e gazetarisë eksperimentale në histori.”