Zgjatet me 6 muaj gjendja e jashtëzakonshme në Mianmar, gjenerali Hlaing mbetet në pushtet

Junta ushtarake në pushtet në Mianmar që nga shkurti i vitit 2021 ka vendosur të zgjasë gjendjen e jashtëzakonshme në fuqi edhe për gjashtë muaj të tjerë, duke lejuar kështu udhëheqësin e saj, gjeneralin Min Aung Hlaing, të ushtrojë plotësisht pushtetin legjislativ, ekzekutiv dhe gjyqësor dhe të zgjasë qeverisjen e Këshillit të Administratës Shtetërore deri më 31 korrik.

Kjo është zgjatja e pestë radhazi e gjendjes së jashtëzakonshme, e shpallur për herë të parë pas përmbysjes, tre vjet më parë, të qeverisë së zgjedhur të Këshilltares Shtetërore Aung San Suu Kyi, e cila më pas u arrestua dhe u gjykua për akuza të ndryshme.

Zgjatja e gjendjes së jashtëzakonshme vjen në një kohë të vështirë për regjimin pas disfatës ushtarake të pësuar nga grupe të ndryshme të armatosura etnike në veri të vendit.

Për më tepër, vetëm të mërkurën qeveria ushtarake e Mianmarit njoftoi lehtësimin e kufizimeve të vendosura për regjistrimin e partive politike pas grushtit të shtetit të 1 shkurtit 2021.

Pragu minimal i anëtarëve të nevojshëm për regjistrimin e një partie dhe përqindja e bashkive në të cilën një palë duhet të veprojë. Junta nuk e justifikoi në asnjë mënyrë këtë iniciativë dhe as nuk dha indikacione kohore për zgjedhjet e ardhshme.

Qeveria ushtarake ka premtuar vazhdimisht se do ta çojë vendin drejt votimit dhe rivendosjes së rendit demokratik, por ky premtim është shpërfillur vazhdimisht dhe vitin e kaluar junta shpërndau 40 parti politike që nuk kishin përmbushur kriteret e reja të regjistrimit.

Këto parti përfshijnë edhe Lidhjen për Demokraci të Aung San Suu Kyi-t, fituese e zgjedhjeve të fundit politike të mbajtura në vend dhe e rrëzuar nga forcat e armatosura në 2021.

Kriza politike në Mianmar ishte në krye të agjendës së takimit ministror të jashtëm të Shoqatës së Kombeve të Azisë Juglindore, i cili përfundoi në Laos të hënën.

Në deklaratën e lëshuar nga Presidenca e Laos në fund të takimit thuhet se ministrat e jashtëm diskutuan krizën, duke riafirmuar aderimin e tyre ndaj Konsensusit pesë pikësh “me objektivin e vetëm për të rivendosur paqen, stabilitetin dhe arritjen e një zgjidhjeje politike gjithëpërfshirëse të udhëhequr nga Mianmari”.