
Koncepti i një familje shqiptare në komunizëm dhe i një familje moderne në demokraci, bart në vete ndryshimin e kohërave, analizon avokati Spartak Ngjela.
Për mikrofonin e “Zgjohu me MCN”, Ngjela thotë se në komunizëm, martesa me dashuri ishte doktrinë të cilës iu përgjigjen më shumë qytetet e mëdha sesa pjesa rurale.
Si ka qenë më e fortë familja shqiptar në historinë e vet, kur kanë qenë martesa me shkuesi, që i zgjidhte familja, apo këto me dashuri ?.
I pari që e futi këtë doktrinë deri me forcë, ishte komunizmi, ai pranonte vetëm martesat ma dashuri, e kishte në doktrinë. Vetëm qytetet e mëdha e pranuan, se të tjerët nuk e pyesnin, erdhi vonë koha moderne në Shqipëri.
Sa i përket martesës kishte shumë gjëra negative në Shqipëri, po ata i hoqën me dhunë, p.sh. martesa me disa gra quhej krim, në kohën që përpara ishte e lejuar. Në funksion të emancipimit të gruas që e kishin si doktorinë i dhanë përparësi të madhe gruas, edhe e pushtet, kudo, donte barazi.
Minifundin nuk e lejuan por hoqën çitjanet.
Në viti 1913, ligi ka qenë në progres dhe në qytet fillojë të zhvillohet dashuria dhe martesa me dashuri. Vendin kryesor e kishte Korça me serenata, ai vet atë që dashuronte i bënte serenata. Kurse dashuria hyri e futi komunizmi me dhunë. Kishte në gjë interesante se e kishin në doktorinë dashurinë e lirë. Kur martohej ta bënin pyetjen “me dashuri apo me shkuesi”? nuk thonin gjë, por e kishin si pyetje. Ata bën Kodin e Familjes mbi bazën e Engelsit.
Profesor Ngjela, analizon fakti se pse shqiptarët krahasuar se popujt tjerë e kanë më të theksuar të shprehur të xhelozinë në marrëdhënie me gruan.
Ne jemi një vend me origjinë patriarkale që në kohën e Zogut. Komunizmi e mbante ekuilibrin me dhunë, ajo ishte diktaturë e cila përfshinte të gjithë spektrin shoqëror, jo vetëm politik.
Por tani vjen pyetja a vjen sot, ne këtë liri duhet kuptuara ku është dimensioni i burrit dhe ku është i gruas, në funksion të zhvillimit të qytetërimit, është qytetërim dashuria.
Atëherë pyetja bëhet si jemi ne si shoqëri në raport me shoqërinë tjera të perëndimit, në funksion të xhelozinë, ne e kemi shumë të madhe. E kanë edhe arbëreshët p.sh., e kanë më shumë sesa e kanë evropianët perëndimor.
Xhelozia nuk është vetëm ajo që shprehet, por edhe ajo që mendohet, ai e ka të brendshme por nuk e shpreh. Dhe shpesh këto çojnë në krim në familjet shqiptare sot.



