Kujt i takon tatuazhi: artistit që e ka bërë apo atij që e ka në trup? Kësaj pyetjeje mori përsipër t’i jepte përgjigje një gjykatës federal në një proces gjyqësor të së drejtës së autorit, që u hap nga një artist tatuazhesh që i pa punët e veta të “gdhendura” te lojtarët e NBA, ngjashmëritë e të cilëve u riprodhuan në një videolojë.
Në vitin 2016, kompania e tatuazheve Solid Oak Sketches paditi Take-Two Interactive, një botues i lojërave video NBA2K, për riprodhimin e paautorizuar të modeleve të tij të tatuazheve te LeBron James dhe dy lojtarë të tjerë të NBA.
Padia e Solid Oak bëri bujë në media kur u paraqit për herë të parë, si për shkak të emrave të profilit të lartë që përfshiheshin, dhe për shkak të risisë së çështjes në fjalë.
Gjykatësi argumentoi se për shkak se modelet e përsëritura mund të gjendeshin vetëm në tre nga 400 lojtarët në lojë, dhe për shkak se ngjashmëria e tatuazheve ishte më pak se një 10 e madhësisë së tatuazheve në përmasat reale, shkelja e të drejtave të autorit nuk ka ndodhur.
E njëjta çështje është kthyer në vëmendje ditët e fundit në Australi. Agjensia Australiane e të Drejtës së Autorit ka licencuar një vepër arti indigjene për një tatuazh me porosi.
Agjensia dha një licencë për Jarrangini nga artisti Tiwi, Chris Black pas konsultimit me artistin dhe Shoqatën e Arteve dhe artistë të tjerë të vjetër indigjenë. Tatuazhi u vizatua në krahun e menaxheres së galerisë së artit dhe artistes Katie Hagebols.
Në një industri ku zotëron përvetësimi - i figurave indigjene dhe perëndimore - licencimi i kësaj vepre arti është një shenjë e rrallë respekti për të drejtat e pronësisë intelektuale të artistëve.
Praktika e licencimit për tatuazhe të personalizuara - modele origjinale të njëanshme të krijuara posaçërisht për klientët - është praktikisht jo ekzistente në Australi. Kopjimi zakonisht ndodh pa e çuar njeri ndërmend se për këtë mund të duhet të marrësh një licencë.
Në Australi, personi që i jep veprës së artit "formë materiale" është pronari i paracaktuar i të drejtave të autorit. Kjo do të thotë që tatuazhisti është zakonisht mbajtësi i parë i të drejtave të autorit të një tatuazhi me porosi, sepse ai është personi që e vizaton, ose e tatuazhon atë drejtpërdrejt në lëkurë.
Personi që mban tatuazhin në lëkurë mund të ketë të drejta të përbashkëta pronësie, nëse ai ka kontribuuar më shumë në procesin e projektimit sesa thjesht me ide. Ata mund të bashkëpunojnë në mënyrë aktive në përsosjen e një modeli, për shembull, duke fshirë disa aspekte.
Në Zelandën e Re, rregulla më kufizuese rreth artit me porosi dhe të drejtave të autorit nënkuptojnë që një klient pagues mund të jetë mbajtësi i parë i të drejtave të autorit të një tatuazhi me porosi, pavarësisht nëse ka kontribuar apo jo në mënyrë aktive në procesin e projektimit.
Në të dy vendet, ku një tatuazhist krijon një model gjatë punës për të cilën është paguar, punëdhënësi, pra klienti, do të jetë mbajtësi i të drejtës së autorit. Të gjitha këto të drejta mund të ndryshojnë sipas kontratës.
MCN TV është një televizion gjeneralist, i cili përfshin emisione, seriale, filma, dokumentarë etj. Ky televizion ka në dispozicion të tij katër studio televizive të pajisura me teknologjinë bashkëkohore.
