Në 30 mars Cirku Kombëtar shpalli për hërë të parë kalendarin artistik vjetor. Në 11 maj ishte planifikuar shfaqja e premierës së parë Kllouni. Pas disa muajve pritje, prindërit dhe fëmijët, ju drejtuan në 11 maj sallës së cirkut , e cila është vendosur në ambientet e një qendre tregtare. Por premiera nuk u vu në skenë.
Xhadat: Këta sikur kishin thënë sot në orën 11: 00.
Prindi: Sot kanë thënë pra ja…
Xhadat: S`ka apo çfarë? S`ka?
Prindi: Jo.
Xhadat: Ju jeni punonjëse apo?
Prindi: Jo mi zemër, unë kam sjellë fëmijët, kam sjellë 20 e ca.
Xhadat: Pyete ti edhe s`ka?
Prindi: Po, po prandaj i kanë futur aty. ( në skenë)
Xhadat: Po pse nuk ka?
Prindi: Ne shqiptarët jemi të papërgjegjshëm si natyrë gjithmonë edhe…
Xhadat: Ata e kanë miratuar në kalendar.
Prindi: Po dhe ne prandaj erdhëm.
Xhadat: Po pse e kanë anulluar.
Prindi: Nuk e dimë, nuk jemi bërë gati, nuk dimë gjë. E kemi anulluar.
Xhadat: Edhe ju keni sjellë fëmijët si mua?
Prindi: Atje janë.
Xhadat: Tre edhe unë.
Prindi: Ka shfaqje sot?
Xhadat: E kanë anulluar më duket.
Edhe ne për cirk erdhëm. Është plot me fëmijë aty, po s`ka shfaqje.
Prindi: Uaaaaa!
Po ça bëhet ?!!
Është i sëmurë xhaxhi kllouni.
Për të larguar mërzinë dhe zhgënjimin e fëmijëve punonjësit e cirkut, i ngjitën ata në skenë dhe nisën t`i bëjnë kërcime në litar, apo lojëra të tjera argëtuese. Këtë herë spektatorët morën rolin e aktorëve të cilët në orarin e shfaqjes, u ngrohen në diell, duke shijuar një kafe.



