
U deshën 21 vjet dhe teknologji shumë të avancuara, por më në fund ADN-ja e njeriut nuk ka më sekrete dhe kësisoj bëhet më e lehtë për të bërë përparime në mjekësi, me diagnozën e sëmundjeve deri tani të pamundura për t'u njohur, me gjenetikën e popullatave etj.
Rezultatet janë publikuar në gjashtë artikuj në një numër special të revistës Science, e cila i kushton kopertinën këtij momenti historik.
Gjenetisti Giuseppe Novelli, i Universitetit të Romës Tor Vergata thotë se është si të kesh një fjalor të ADN-së.
Është si të kesh një fjalor të ADN-së. Kemi terma reference që më në fund bëjnë të mundur diagnostikimin e disa sëmundjeve të rralla. Nuk mjafton të renditësh ADN-në, duhet të dish ta lexosh dhe ta interpretosh. Ndryshe është shumë e vështirë të diagnostikosh sëmundjet për shkak të sekuencave të përsëritura, me ndërprerje që nuk mund të shiheshin në të kaluarën.
Libri i madh i jetës ishte përkthyer për herë të parë në vitin 2001, por kompjuterët e kohës nuk kishin mundur të deshifronin të gjitha pjesët dhe kishin lënë hapësira boshe, që në total i përgjigjeshin 8% të gjenomit. Vetëm tani janë plotësuar këto boshllëqe dhe bëhet e mundur leximi i ADN-së njerëzore nga fillimi në fund pa ndërprerje, falë punës së bërë nga konsorciumi ndërkombëtar i quajtur Telomere-to-Telomere.
Nëse marrja e sekuencës së ADN-së është si të bashkosh një enigmë, gjenomi i referencës është të kesh imazhin e enigmës së përfunduar në kuti, të ndihmon të bashkosh pjesët.
Libri i ri i ADN-së është gjithashtu i pagabueshëm, duke pasur parasysh se studiuesit përdorën një lloj korrigjuesi automatik, një program i quajtur Merfin që analizon sekuencat dhe korrigjon çdo gabim.



