Muhaj: Rugova, produkt i epokës së vet. Ka dimension të paarritshëm (VIDEO)

<p>Sot shënohen 19 vite nga ndarja nga jeta e ish-presidentit të parë të Kosovës, Ibrahim Rugova, i cilësuar ndryshe si Mandela i Ballkanit. Historiani Ardian Muhaj tha në studion e MCN se Rugova ishte produkt i epokës kur jetoi dhe kjo i jep një dimension të paarritshëm.</p> <blockquote> <p><em>Çdo figurë e rëndësishme, më shumë sesa shqetësimin e vet, ka pasur sesa ne përfitojmë prej tyre. Modeli që ai ka lënë është një model që ka dy shtylla kryesore. E para është produkt i epokës së vet. Sot nuk mund të kemi një Rugovë, sepse epoka nuk është e një figure të tillë. Si figurë është një figurë që ka qenë figura e duhur në momentin e duhur. Ka pasur unanimitet shumë të madh brendakombëtar në epokën e tij dhe është përpjekur që shovinizmin serb të përpiqet ta frenojë. Edhe Ismail Qemali nuk e kishte këtë luks. Kjo i jep dimensionin e paarritshëm. Ideja më e rëndësishme ishte ideja që matja e fuqisë, e situatës dhe përpjekja për të gjetur një zgjidhje të një situate në dukje të pazgjidhshme deri në momentin e krijimit të kushteve që ne të vinim në pozita force. Vendimi i tij nuk ishte thjesht i tij, por i gjithë shoqërisë. Qasja që Rugova e artikuloi publikisht, shumë radikale në kërkesë, ishte edhe thelbi i qenies së tij politike. </em></p> <p><em>Ishte i njëjti shtet me të cilin po përballej shoqëria në Kosovë që po kryente një agresion të hapur, në Bosnje. Nëse Millosheviçi ishte aq agresiv, aq i vendosur për të kryer masakra, imagjino sa duar të lira fillimisht dhe sa e pambrojtur ishte Kosova në këtë situatë. </em></p> </blockquote> <p>Muhaj tha më tej se figura e Rugovës shkon në sinkron me aktivitetin e UÇK-së në fund të viteve ’90. &nbsp;</p> <blockquote> <p><em>Nga këndvështrimi i sotëm, UÇK nuk e zbehu aspak rolin e Rugovës. Ishin në sinkron të dyja. Diplomacia e zgjuar bie ndesh me vetëorganizimin për mbrojtjen nga represioni i përditshëm. Të dyja plotësojnë njëra-tjetrën. Ka një element që është situata e ndryshimit në Serbi. Tranzicioni ishte i tillë që pavarësisht mbështetjes së Shqipërisë në atë kohë, mundësitë ishin të limituara. Rugova nuk mund ta luante rolin e ushtarakut. Në vitet e para, kur Rugova ishte pjesë e spektrit politik, këto diskutime me kalimin e kohës është arritur te ideja që Rugova bëri atë që duhej të bënte, aq sa mund të bënte. Që të gjithë e kryen detyrën e tyre në pozicionin e tyre. Besoj se duhet t’i shohim në komplementaritet të dy këto.</em></p> </blockquote> <p>Duke u ndalur te dialogu Prishtinë-Beograd, Muhaj tha se nuk do të kishte rezultate të ndryshme nga sot, edhe nëse Kosova do të përfaqësohej nga Rugova. &nbsp;</p> <blockquote> <p><em>Një dialog ka dy palë. Problemi i dialogut nuk është Kosova, është Serbia. Serbia dialogun si shtet imperialist i shekullit XIX, që mendon se nuk e ka humbur, por e ka humbur përgjithmonë. Rugova mund të kishte qenë një dialogues shumë i mirë, por veshi i Serbisë mund të kishte qenë njësoj. </em></p> </blockquote> <iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/CArSkzbQRcw?si=1MSp1dDcKeSvFuss" title="YouTube video player" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe> <p>&nbsp;</p>