KSHM: Kuvendi të mos miratojë Komisionin Parlamentar të Dezinformimit. Rrezik për abuzime ndaj medias

Këshilli Shqiptar i Medias i kërkon Parlamentit të mos miratojë Komisionin Parlamentar të Dezinformimit, që më parë ka marrë “OK”-in me votat e mazhorancës në Konferencën e Kryetarëve.

Këshilli Shqiptar i Medias vë në dukje se komisioni në fjalë nuk e ka të qartë objektin e hetimit të vet, çka lë hapësirë për abuzime në dëm të lirë së medias.

Në deklaratë KSHM parashtron 10 arsye përse është kundër ngritjes së këtij komisioni, dhe bën me dije se do të informojë ndërkombëtarët mbi aktin që “krijon rrezik për zëvendësimin e paketës anti-shpifje me një komision parlamentar anti-shpifje”.

DEKLARATA 

10-të JO-të për Komisionin Parlamentar të Dezinformimit

Këshilli Shqiptar i Medias e sheh me shqetësim të thellë idenë për ngritjen e një Komisioni Parlamentar për Dizinformimin. Së pari, Komisioni nuk e ka aspak të qartë e të fokusuar objektin e hetimit të vet, çka lë hapësirë për abuzime në dëm të lirë së medias.  

Së dyti, është e pakuptueshme sesi Parlamenti shqiptar që nuk ka bërë asnjë hap e nuk ka treguar asnjë vullnet për të përmirësuar situatën e informimit mediatik, del i shqetësuar për të kundërtën, atë të dizinformimit.

Së treti, Një Komision që pa u ngritur akoma ka përcaktuar kohëzgjatjen e punës së tij (1 vjeçare), në lidhje me një subjekt që nuk e njeh akoma, lë shumë dyshime që objektivi i punës së tij do të jetë kontrolli i mediave gjatë kësaj periudhe dhe jo i dizinformimit.

Së katërti, një Komision i cili ngrihet JO për të hetuar diçka që “ka ndodhur”, por për të hetuar diçka që “do të ndodhë” përgjatë një viti që nga krijimi, krijon dyshime të forta që mund të përdoret për të cënuar lirinë e medias, nën petkun e hetimeve për dezinformimin.

Së pesti, Shqipëria ka probleme shumë më të mëdha që cënojnë lirinë e medias, e që kanë nevojë për ndërhyrje urgjente, si psh lidhjet okulte të politikanëve, partive e qeveritarëve me pronarët e medias; mungesa e transparencës së fondeve shtetërore që shkojnë drejt mediave; mos-aplikimi i ligjit për të drejtën për informimi, etj. Dezinformimi, për nga rëndësia që ka në publikun shqiptar mund të zgjidhet pasi të zgjodhen jëto probleme madhore.

Së gjashti, çfarëdo aksioni në fushën e medias kërkon një qasje jo-partiake.

Së shtati, çfarëdo aksioni në fushën e medias kërkon një qasje jo-politike e jashtë politikës.

Së teti, çfarëdo aksioni në fushën e medias kërkon një paanshmëri që qartësisht, ekipi i këtij komisioni që ka votuar paketën famëkeqe antishpifje, e që ishte gati ta votonte për së dyti, NUK e gëzon.

Së nënti, dezinformimi në Shqipëri shfaqet kryesisht në formën e propagandës, e cila vjen në masën dërrmuese nga Qeveria, Bashkia e Tiranës si dhe nga partitë politike, çka e bën të pamundur që ky Komision të hetojë ndershmërisht vetveten, partinë e vet, apo qeverinë e vet.

Së dhjeti, kushdo që do zhvillonte një hetim kaq delikat që mund të cënojë linirë e informimit duhet të gëzojë reputacion e integritet personal, çka klasa politike shqiptare e ka humbur me kohë.

Këshilli Shqiptar i Medias i kërkon Parlamentit shqiptar të mos e miratojë ngritjen e këtij komisioni, të paktën jo në këtë formë, dhe do të informojë partnerët ndërkombëtarë në lidhje me këtë akt që krijon rrezik për zëvendësimin e paketës anti-shpifje me një komision parlamentar anti-shpifje.