Në fund të dramës së re të Netflix, Adolescence, ka një skenë që pasqyron gjendjen e prindërimit në kohët moderne. Dhe është një pasqyrë e dhimbshme, pa dyshim.
Në episodin final, babai Eddie Miller (Stephen Graham) dhe bashkëshortja e tij Manda (Christine Tremarco) janë duke qarë dhe përpiqen të kuptojnë se si djali i tyre 13-vjeçar, me fytyrë të ëmbël, ka përfunduar në gjyq për akuzën e vrasjes së një vajze, pasi ajo refuzoi propozimin e tij për takim.
A nuk ishin munduar gjithmonë të bënin më të mirën për të? Kishin punuar gjatë për t’i siguruar gjithçka që i duhej? Kishin kërkuar të gjenin hobit që ai pëlqente? Dhe kur ai kërkoi një kompjuter, ata e blenë me krenari "të gjithë setin", përfshirë tavolinën dhe kufjet.
Atëherë ata kuptojnë se kjo ka qenë pika ku ata kanë filluar të humbin lidhjen me djalin e tyre.
"Ai filloj të vinte në shtëpi, mbyllte derën dhe qëndronte para kompjuterit," thotë Manda, duke u munduar të kuptojë çfarë ka ndodhur.
"Në orën 1 pas mesnate unë trokisja dhe i thosha: ‘Jamie, fli gjumë, bir, ke shkollë nesër.’ Dritat fikeshin, por ai nuk thoshte asgjë."
Shumë prindër kanë thënë se është e frikshme të shohësh Adolescence.
Edhe pse krimi me thikë është rritur ndjeshëm, e vërteta është se është shumë e vështirë që një djalë nga një familje e dashur dhe e kujdesshme, si ky, të kryejë një krim kaq të dhunshëm. Para se të ndodhte diçka e tillë, do të kishte shfaqur shumë shenja të tjera.
Mendoj se arsyeja pse Adolescence është kaq e dhimbshme për t’u parë është sepse shumë prindër po luftojnë për të kuptuar si të rrisin fëmijët në një botë ku ata ndjehen se fëmijët e tyre "kanë nevojë" për telefona dhe kompjutera.
Ata nuk shohin mundësi tjetër përveçse t’u japin atyre teknologjinë që kërkojnë, por janë gjithashtu të frikësuar për atë që mund të shohin fëmijët e tyre në një botë toksike të pornografisë dhe misogjinisë – një botë që ata nuk mund ta kontrollojnë.
Në këtë skenë kyçe, Eddie përmbledh ndjenjën e pafuqisë që shumë prindër ndjejnë, kur thotë: "Ti nuk mund të dish çfarë po shohin ata në dhomën e tyre," i thotë ai gruas së tij.
"Ne nuk mund të bëjmë asgjë për këtë… të gjithë fëmijët janë kështu këto ditë, apo jo?"
Nëse ka një mesazh që duhet të marrim nga Adolescence, është ky: është koha të reflektojmë dhe të ndryshojmë mendimin se ky është status quo-ja. Ky film është një kujtesë se NE, të rriturit, duhet të mbetemi ndikimi më i madh në jetën e fëmijëve tanë.
Duhet të jenë zërat tanë që ata dëgjojnë, jo ata të influencuesve të këqij mashkullorë si Andrew Tate.
Nëse i lëmë ata të “shëtisin” vetëm në këto hapësira, djemtë që sapo po formojnë identitetin e tyre, fillojnë të internalizojnë ide për atë se çfarë do të thotë të jesh mashkull.
Kur ata shohin mijëra klipe që objektifikojnë trupin e grave në pornografi – dhe dëgjojnë gratë të quhen "kurva" ose "prostitutë" – kjo ngul në mendjen e tyre një ndjenjë të drejtësisë mbi trupat e grave që në moshë të re.
Pa një perspektivë ose kontekst të të rriturve, djemtë që janë në një fazë të rëndësishme zhvillimi të identitetit mund të supozojnë se ky është realiteti – përveç nëse ne ua themi ndryshe.
Nuk mund ta kthejmë pas teknologjinë. Por mund të marrim hapa më të mëdhenj për të qëndruar të lidhur me fëmijët tanë – dhe kurrë të mos u lejojmë atyre të përdorin telefonat dhe kompjuterët në dhomat e tyre.
Në vend që të qëndrojmë të bllokuar përtej derës së dhomës, mund të fillojmë bisedat dhe të flasim me ta për atë që ata shohin online, në vend që t’i dorëzohemi kësaj.
Si pjesë e bisedave të vazhdueshme, mund t’i inkurajojmë ata të vënë në dyshim gjuhën dhe paragjykimet seksiste që dëgjojnë nga bashkëmoshatarët, në internet dhe në ngjarjet e tanishme.
Si prindër të djemve, mund të flasim për rëndësinë e barazisë dhe marrëdhënieve të dashura, që janë po aq të rëndësishme për djemtë sa për vajzat.
Realiteti i hidhur është se duhet të fillojmë këto biseda më herët se sa kemi bërë deri tani. Studimet tregojnë se një në tre fëmijë ka parë pornografi të dhunshme para moshës 10 vjeçare – shumë para se të flasim për këtë me ta.
Pra, po, si një dramë televizive, Adolescence është një film i vështirë, por gjithashtu është i domosdoshëm.
Fakti që ka kaq shumë nga ne që e njohim mënyrën se si ky çift përshkruan humbjen e djalit të tyre në internet, është zgjimi që kemi pritur.
Në momentet e fundit, duke u munduar të kuptojnë se si ka ndodhur kjo me djalin e tyre, Eddie i thotë gruas së tij, “Nuk është faji ynë. Nuk mund të na fajësojmë ne.”
Por është Manda që ia kujton atij: "Po ne e krijuam, apo jo?"
MCN TV është një televizion gjeneralist, i cili përfshin emisione, seriale, filma, dokumentarë etj. Ky televizion ka në dispozicion të tij katër studio televizive të pajisura me teknologjinë bashkëkohore.
