Moderna, Pfizer apo AstraZeneca?

Javën e kaluar isha duke kërkuar në internet për foto të një burri të vaksinuar (nuk është fetishizëm, më duhej për punë) dhe gjeta një foto të një vaksinimit kundër gripit në vitin 2012.

Po mendoja: para 9 vitesh a kishim vaksinat anti-grip? A ekzistonin lloje të ndryshme vaksinash dhe a na interesonte se me kë po injektoheshim?

Këto janë pyetje retorike, dua të them pyetje idiote. Edhe kur them që nuk më kujtohet,  e mbaj mend shumë mirë. Ne kurrë nuk kemi menduar gjatë për vaksinën e gripit, sepse në të vërtetë nuk kemi pasur ndonjë ndjesi për gripin.

Ka një afeksion në lidhje me vaksinat anti-Covid, sikur të gjithë jemi duke u përpjekur të kuptojmë në çdo formë cdo paqartësi për këtë ngjarje gjigande të pandemisë, nga: besnikëria ndaj “familjeve të tyre”, preferencat dhe këndvështrimet.

Është si të jesh përsëri adoleshent, emocionet janë shumë të mëdha për t’u kuptuar, shumë të paqëndrueshme për t’u kuptuar.

Por, mbase nëse unë gdhend në tavolinën time “AstraZeneca”, dikush tjetër mund ta pëlqejë “AstraZenecan”, dhe kështu ne jemi të paktën dy persona.

Në familjen e vaksinave, njerëzit që janë vaksinuar me Pfizer janë më të privilegjuar.

Pfizer duket se është më efektive pas dy dozash se AstraZeneca e Oxfordit (mbrotja e Pfizer është 96% dhe e AstraZeneca 92%, dhe AstraZeneca e ka më të ulët pas vetëm një doze), por ndjenja e privilegjit nuk ka të bëjë me efektivitetin.

Kjo ndjenjë ka të bëjë me të qenit i përzgjedhur për t’u vaksinuar.

Ok, kjo nuk ka kuptim, pasi ata që morën të parët vaksinën ishin të moshuarit, ose personat më të rrezikuar.

Por, megjithatë nuk ka asnjë vlerë të kuptojmë pse ishin ata të parët, sepse ishin tashmë.

Nëse shohim me dashuri diçka nga kjo periudhë brutale, janë ditët e para në qendrat e vaksinimit, njerëzit që buzëqeshnin vesh më vesh dhe falënderonin të gjithë, madje dhe kameramanin e mediave lokale.

Ekzistonte gjithashtu një lloj guximi në sytë e personave që janë kundër vaksinave.

Unë nuk kam frikë, sepse ilaçet nuk kanë asgjë për t’u frikësuar.

Fakti që vaksina Pfizer duhet të ruhet fillimisht në një temperaturë jashtëzakonisht të ulët e bënë atë të duket si hipershkencore, si një super ilaç i së ardhmes.

Ai gjithashtu ka një histori interesante të origjinës: u shpik nga mjekët Uğur Şahin dhe Iemzlem Türeci, një ekip burrë e grua, të cilët e krijuan atë ditën e tyre të dasmës dhe janë super të pasur, por ende kalojnë kohën e tyre duke lexuar lajme.

Por si supozohet që njerëzit e pasur të kalojnë orët e pushimit? Duke numëruar paratë e tyre? Lëre fare, sepse sa më shumë mendoj për Pfizer, aq më shumë e dëshiroj.

Moderna është shumë e rrallë. E di që nuk ka kuptim, por me që ra fjala, Britania e Madhe ka blerë 17 milionë doza të Modernas. Njerëzit që janë vaksinuar me Moderna dhe takohen në festa, ata rrokin kokën me njëri-tjetrin si shoferët e Beetle. (Po e imagjinoj këtë, pasi ende nuk lejohen festat.).

AstraZeneca është më e zakonshme, rreth 100 milionë doza ndodhen në tregun e Mbretërisë së Bashkuar.

Ju nuk jeni aq i veçantë nëse keni marrë vaksinën AstraZeneca, ju në thelb po vraponi me tufën (megjithëse të paktën do të keni imunitet).

Fatkeqësisht njerëzit duan të dallohen, kështu që zakonisht ata që kanë marrë AstraZenecën përpiqen të bien në sy edhe për keq, duke komentuar dhe për ndonjë efekt anësorë.

Ju kurrë nuk keni dëgjuar që njerëzit që kanë marrë Pfizer të ankohen për krahun e tyre të nxirë, apo simptoma të buta, të ngjashme me gripin. Kjo nuk është për shkak se ata nuk përjetuan, por për shkak se ata janë të privilegjuarit.

Ekziston një këndvështrim tjetër, që nëse keni efekte anësore jo të rrezikshme për jetën, nuk ia vlen fare të përmenden, pasi thjesht largoni të tjerët nga vaksinimi dhe përveç kësaj, çfarë jeni një fëmijë?

Stoicizmi është një pasuri e madhe dhe një dhimbje koke e lehtë është një çmim i vogël që duhet paguar për të qënë i mbrojtur nga virusi potencialisht vdekjeprurës.

Fatkeqësisht nëse më ndodh diçka, unë jam e paaftë për të mos ndenjur pa e përmendur atë. Nëse unë shoh dikë në autobus me të njëjtën maskë fytyre si unë, unë e tregoj atë.

Nëse kaloj një ditë të paaftë për të bërë asgjë, do të përmend gjithë javën këtë.

Pra e njëjta gjë është dhe për botën e vaksinave të Oksfordit, ne të gjithë i themi njëri tjetrit në privatësi se si ndihemi dhe ruajmë një fytyrë në publik duke thënë “është thjesht një gërvishtje, asnjë gjë për të parë.”

Pikërisht kur do të merresha me lajmet e vaksinave, dy miq të mitë, të dy të vaksinuar me AstraZeneca, zbuluan se dy fëmijët e tyre adoleshentë ishin infektuar me Covid-19.

Pra shanset e distancimit shoqëror brenda një familjeje, janë zero, dhe ende asnjë i rritur nuk e kupton këtë.

Këto gjëra vërtet funksionojnë.

Analizë nga Zoe Williams për The Guardian Përshtati: MCNtv.al