"Let it be", 50 vite nga albumi i fundit i Beatles

Për fansat e Beatles, Prilli dhe Maji janë dy muaj dramatikë: në 10 Prill 1970, në një intervistë të famshme që mbahet mend, Paul McCartney njoftoi daljen e tij nga grupi. Një javë më vonë u publikua albumi i tij i parë solo. Një muaj më vonë, më 8 maj 1970, u publikua "Let It Be", albumi i fundit zyrtar i grupit që ndryshoi botën dhe mori pushimin duke lëshuar njëkohësisht edhe një dokumentar, me regji nga Michael Lindsay Hogg, i cili tregoi seancat e regjistrimit, përfshirë koncertin legjendar të çatisë në selinë e Apple Records të Savile Roë në Londër.

"Let It Be" është produkti i një grupi që në atë kohë ishte futur në krizë: Paul po nxiste të rifillonte të luante koncerte, George, i irrituar gjithnjë e më shumë nga hapësira e kufizuar që iu dha kompozimeve të tij, ishte kundërshtari më krenar. Pas një grindjeje të zemëruar me Gjonin, ai ishte larguar nga grupi. Lennon nga ana e tij nuk e fshehu dëshirën e tij për të shkuar vetëm dhe padurimin e tij me zgjedhjet e Palit që gjithnjë e më shumë kërkonte të merrte rolin e udhëheqësit. Për të ndrequr mosmarrveshjet, ishte Ringo, natyrshëm e përkushtuar nga natyra në ndërmjetësim. Situata ishte aq e ndërlikuar sa përfundimisht kasetat nga seancat e regjistrimit mbetën në dollapë.

Për të përfunduar punën, u thirr një hyjni tutorial, Phil Spector, prodhuesi legjendar i cili tani po vuan një dënim me 19 vjet burg për vrasje të shkallës së dytë. Ishte Lennon dhe Harrison që i bindën të merrte duart në ato kaseta: dhe ai e bëri atë në mënyrën e vet, duke ndërhyrë në redaktimin dhe shtimin e pjesëve orkestrale.

Më e famshmja nga këto ndërhyrje përfaqësohet nga harqet e "The Long and Ëinding Road" të futura pa dijeninë e McCartney i cili nuk e ka tretur kurrë këtë zgjedhje, aq sa në 2003 u botua versioni "i zhveshur". Spector do të prodhojë gjithashtu provat e vetme të Lennon dhe Harrison, dy kryevepra: "Plastic Ono Band" dhe "All Things Must Pass".