Ish-luftëtarët e Wagner investojnë në minierën e arit në Mali

Ushtria e Malit dhe ish-luftëtarët rusë Wagner kanë marrë nën kontroll minierën e arit Intahaka, një vend i madh kërkimi artizanal i arit që ndodhet në komunën qendrore të N’Tillit, rreth 80 kilometra nga Gao dhe në kufirin me Burkina Fason.

Sipas burimeve të cituara nga transmetuesi “RFI”, ushtria dhe ish-ushtarët e Wagner, tani të riemërtuar Afrika Corps, mbërritën në vend të premten e kaluar, më 9 shkurt, me helikopter. Burime të tjera, midis rebelëve të CSP (Korniza e Përhershme Strategjike), sigurojnë se ish mercenarët e Wagner-it kishin ardhur mbi të gjitha për të përfituar nga miniera, duke kërkuar sasi të mëdha ari dhe argjendi.

Një fakt që do të paralajmëronte, në mos shfrytëzimin e drejtpërdrejtë të tij, të paktën mbledhjen e ardhshme të taksave nga grupi paraushtarak rus.

Intahaka është miniera më e madhe artizanale e arit në veri të Malit. Mijëra minatorë ari nga i gjithë vendi, por edhe nga Sudani, Çadi dhe Nigeri kanë punuar atje për rreth gjashtë vjet.

Miniera është diskutuar prej vitesh nga grupe të ndryshme të armatosura që e ndajnë territorin mes tyre, nga rebelët e CSP-së te xhihadistët e Grupit për Mbështetjen e Islamit dhe Myslimanëve (JNIM), të lidhur me Al Kaedën.

Sipas të dhënave zyrtare të Malit, minierat artizanale të vendit prodhojnë të paktën 26 tonë ar çdo vit, një vlerësim domosdoshmërisht shumë i nënvlerësuar, sepse nuk merr parasysh vendet e kontrolluara nga grupet e armatosura në veri.

Burimet lokale civile dhe të sigurisë sigurojnë se objektivi i dislokimit të ish-Wagners në Intahaka është mbrojtja e zonës dhe parandalimi i grupeve të armatosura joshtetërore që të përfitojnë nga shfrytëzimi i tij.

Në Republikën e Afrikës Qendrore dhe në Sudan, miniera është një burim i njohur dhe i dokumentuar gjerësisht i të ardhurave për Grupin Wagner.

Deri më sot, ky model nuk është përsëritur në Mali, ku “ndihmat” e ushtrisë, siç përcaktohen paraushtarakët rusë nga autoritetet e Malit, financohen nga shteti Malian.