Shumë të zgjuar, por liderë të këqinj

Cilat cilësi e bëjnë një lider të mirë? Vizioni, aftësia për të kuptuar dhe negociuar me njerëzit, nxitja, pritshmëritë e larta për përsosmëri apo një intelekt mahnitës? Paradoksalisht, ky i fundit mund të jetë një pengesë. Ata që janë jashtëzakonisht inteligjentë, ndërsa janë ende ndër më produktivët, nuk janë domosdoshmërisht liderët më të mirë, konkludon një studim i kryer në Zvicër.

Studiuesit në Universitetin e Lozanës tentuan të vinin në provë supozimin se njerëzit më të zgjuar bëhen liderët më të mirë. Rezultatet e studimit u publikuan në Journal of Applied Psychology. Ekipi u bazua në punën e profesorit të psikologjisë në UC, Dean Keith Simonton. Ai kishte hedhur teorinë se ekziston një pikë ku arrihet performanca maksimale, kur inteligjenca e liderit lidhet me atë të ndjekësve.

Ne presim që liderët të jenë më të zgjuar se ne, por jo shumë të zgjuar, sipas Prof. Simonton. Ndërsa IQ mesatare është 100-110, IQ optimale për dikë që menaxhon një ekip njerëzish mesatarë, do të ishte 120-125, jo më shumë se 1.2 devijime standarde mbi mesataren. Kjo marrëdhënie quhet lakore, e përfaqësuar nga një formë që i ngjan një U-je të përmbysur.

Në studimin zviceran, morën pjesë 379 menaxherë të mesëm nga kompani të 30 vendeve të ndryshme, kryesisht evropiane. Ata u ndoqën gjatë gjashtë viteve dhe stilet e tyre të lidershipit vlerësoheshin periodikisht. Studiuesit u dhanë pjesëmarrësve Testin Ëonderlic Personnel, i cili vlerëson si personalitetin, ashtu edhe IQ-në. Rezultatet e tyre u shpërndanë në të gjithë spektrin. Studiuesit i krahasuan me Pyetësorin e Lidershipit Multifaktor, i cili vlerëson stilin e udhëheqjes së një menaxheri dhe sa efektiv është ai.

Vartësit dhe bashkëmoshatarët në punën e secilit pjesëmarrës i plotësuan këto. Menaxherët u vlerësuan nga shtatë deri në tetë persona secili. Personaliteti dhe inteligjenca ishin treguesit kryesorë se sa efektiv ishte një lider. Një IQ më e lartë nënkuptonte një marrëdhënie më të mirë, derisa IQ e liderit arriti mbi 120. Ata me inteligjencë më të lartë, përtej 128, u zbuluan se ishin më pak efektivë.

Duke kundërshtuar një tjetër stereotip, studiuesit zbuluan se gratë prireshin të shprehnin stile më efektive lidershipi. Pak më shumë se 26% e pjesëmarrësve ishin gra. Menaxherët e vjetër gjithashtu shënuan rezultate më të larta, por në një masë më të vogël. Ajo që tregojnë këto rezultate është se ekuilibri është i rëndësishëm. Inteligjenca i shërben lidershipit, thonë studiuesit, por vetëm nëse është e balancuar me karakteristika të tjera të personalitetit, si pëlqimi dhe karizma.

Kryesisht, varet nga aftësitë e njerëzve të mirë. Ndërgjegjja çuditërisht nuk luan shumë rol në udhëheqjen efektive. Sigurisht, nëse dikush është një lider efektiv apo jo, varet nga IQ e grupit. Pra, nuk ka saktësisht një nivel të përsosur të inteligjencës për një lider.

Pse udhëheqësit më të zgjuar shpesh nuk arrijnë te vartësit? Studiuesit thonë se ata shpesh parashtrojnë plane më të sofistikuara se të tjerët, që do të thotë se pjesëtarët e ekipit të tyre nuk ia dalin t'i kuptojnë të gjitha çështjet e ndërlikuara, dhe kështu të dështojnë në zbatimin e tyre. Një problem tjetër: stilet komplekse të komunikimit mund të dështojnë të ndikojnë tek të tjerët. Gjithashtu, nëse një menaxher e paraqet veten si shumë intelektual, kjo krijon automatikisht distancë. Me fjalë të tjera, i bën vartësit të ndiejnë se lideri nuk është njëri prej tyre.

/ Big Think /