
Njerëzit që jetojnë në familje të mëdha janë më pak të prekshëm ndaj komplikimeve të demencës dhe mund të shmangin zhvillimin e sëmundjes për një kohë të gjatë.
Një studim i zhvilluar nga Universiteti i Adelaide, Australi, i botuar në revistën shkencore PLOS ONE shqyrtoi variablat në standardet e jetesës dhe kushtet e jetesës tek personat mbi moshën 60 vjeç në më shumë se 180 vende të botës për të matur faktorë të tillë si PBB, urbanizimi, mosha dhe madhësia e familjes.
U zbulua se njerëzit që jetojnë në familje më të mëdha ose bashkë me familjen, janë më mirë se ata që jetojnë vetëm.
“Pavarësisht nga plakja, urbanizimi, PBB-ja, zbuluam se familjet e mëdha mbrojnë nga vdekshmëria për shkak të demencës”, tha Wenpeng You, studiuese doktorature në Universitetin e Adelaide.
Është një gjetje shumë e rëndësishme të mësosh të kujdesesh për njerëzit ndërsa ata rriten, pasi duket se faktorët njerëzorë si marrëdhëniet, ndjenja e lidhjes, inkurajimi, shpërblimi, dhe angazhimi me të tjerët janë faktorë shumë të rëndësishëm në luftën kundër zhvillimi i demencës.
Ndërkohë Maciej Henneberg, profesor i asociuar dhe autor i studimit, thotë se njerëzit kanë evoluar duke jetuar në familje dhe komunitete, duke përfituar kështu shumë përfitime praktike. Në këtë kontekst, ka orare të caktuara për vaktet familjare, ka diskutime dhe kujdes për shëndetin e njëri-tjetrit.
Lidhja, kur është pozitive, nxit prodhimin e oksitocinës, hormonit të lumturisë, i cili është treguar se ka efekte pozitive në psikologji dhe mirëqenie, duke mbrojtur sistemin kardiovaskular të lidhur me demencën vaskulare, ndërsa ngadalëson zhvillimin e tij.
Profesor Hennenberg nënvizon se mesazhi i studimit është se kemi shumë përfitime nga kontakti thelbësor i përditshëm njerëzor.



