Shkencëtarët identifikojnë tri lloje të reja të kangurit të lashtë

Shkencëtarët kanë identifikuar tre lloje të reja të kangurit gjigant që kanë jetuar nga 5 milionë deri në 40,000 vjet më parë, njëra prej të cilave është rreth dyfishi i madhësisë së kangurëve më të mëdhenj që jetojnë sot.

Kangurët gjigantë janë nga gjinia Protemnodon dhe do të kishin demonstruar më shumë ndryshueshmëri në formë, rreze dhe metodë kërcimi sesa mendonin studiuesit më parë, sipas një deklarate nga Universiteti Flinders në Australinë e Jugut.

Hulumtimi, i botuar të hënën në revistën Megataxa, bazohet në zbulimin e disa skeleteve fosile të plota nga paleontologët që punojnë në liqenin Callabonna në Australinë jugore.

Megjithëse fosilet e Protemnodonit janë mjaft të zakonshme në Australi, kuptimi ynë i krijesave u pengua nga fakti se fosilet historikisht përbëheshin nga kocka individuale dhe jo nga kafshë të plota.

Ndërsa kangurët do të dukeshin mjaft të ngjashëm me ata që shohim sot, ata ishin më të ngjeshur dhe muskuloz, sipas deklaratës.

Tre speciet e përshkruara rishtazi do të kishin kërcyer në mënyra të ndryshme dhe do të përshtateshin për të jetuar në mjedise të ndryshme, shtuan studiuesit.

Një specie - P. viator - do të peshonte deri në 170 kilogramë, duke e bërë atë rreth dy herë më të rëndë se kangurët më të mëdhenj meshkuj të kuq që jetojnë sot.

Dy speciet e tjera të përshkruara rishtazi janë P. mamkurra dhe P. dawsonae.

P. mamkurra do të kishte qenë katërkëmbësh, tha Kerr në deklaratë, që do të thotë se do të kishte lëvizur kryesisht me katër këmbë në vend që të kërcente me dy.

“Llojet e ndryshme të  Protemnodon  tani dihet se kanë banuar në një gamë të gjerë habitatesh, nga Australia qendrore e thatë deri në malet me reshje të larta, të pyllëzuara të Tasmanisë dhe Guinesë së Re”, tha Kerr në deklaratë.

Rreth 40,000 vjet më parë Protemnodon ishte zhdukur në kontinentin e Australisë, pavarësisht dallimeve midis specieve të ndryshme.

Kjo zhdukje, megjithatë, nuk preku kafshë të ngjashme si Wallaroos dhe kangurët gri, për arsye që shkencëtarët nuk i kuptojnë plotësisht.

Ekipi shpreson se studimi do të kontribuojë në kërkimet e ardhshme që shpjegojnë disi pse ndodhi kjo.