
Dukej si një lindje normale. Nuk e prisja, por ashtu ishte. Dhimbja e lindjes u qetësua menjëherë nga ajo dashuri e madhe dhe totale që ndihet në momentin që një nënë mban fëmijën e saj. Fuqia e kësaj ndjenje është e rrallë - nuk ka asgjë për ta krahasuar. Por ishte e befasia e të qenit e gëzuar, që më befasoi. Nuk e prisja të ndieja gëzim.
Para se të mbaroja së pyeturi pse nuk kisha qarë, një hije mu afra ndërsa më tha që dukeshe shumë perfekte për të pësuar një fëmijë të vdekur në mitër. Dhe pastaj realiteti, që mungonte deri në atë pikë, hyri. Të qarat e jetës nuk do të vinin kurrë. E dija këtë para se të lindja. Por ta ndjeje ishte krejt ndryshe.
Mamitë na lanë vetëm dhe ne të mbajtëm në krah, babai yt dhe unë, duke fjetur me ty për orë të tëra. Pastaj u larguam nga spitali duarbosh.
Është e papërshkrueshme, trishtimi i kësaj ndjenje. Nuk do të përpiqem as ta shkruaj atë. Thjesht kujtoj nxitimin e prindërve të rinj, duke dalë me krenari nga spitali me foshnjat e tyre. Sa doja të isha mes tyre. Kthehim në shtëpi, muret e shtëpisë të zbrazët më varrosnin të gjallë çdo natë ndërsa qumështi më njomte lëkurën, dhe barku im akoma lëvizte me goditjet e tua tani iluzion. U zgjova në errësirë nga thirrjet e tua. Por ti nuk ke qenë kurrë këtu.
Vitet kanë kaluar. Dua të besoj se ti je engjëlli që qëndron në shpatullën time, siç të përshkroi mamia. Dua të besoj se je duke pushuar përjetësisht në krahët e gjyshërve tuaj të njderë. Duhet ta besoj këtë. Rruga ime drejt paqes është shtruar me vizione të tilla.
Nuk arrita të jap dot një jetë që do të gëzonte. Ende nuk e di pse, dhe nuk do ta mësoj kurrë. Gjithçka shkoi keq. Më vjen shumë keq, vajza ime e dashur, e çmuar. Një nga mësuesit e mi thoshte: "Kjo është mënyra se si copëtohet biskota". Duket kaq e zbrazët dhe megjithatë kjo është përgjigjja për të gjitha pyetjet e mia që nuk marrin përgjigje: kjo është vetëm mënyra se si copëtohet biskota.
Të bëra një premtim se hija e vdekjes tënde nuk do ta shuante kurrë dritën e jetës tëmse. Për kohën e shkurtër që ke ekzistuar brenda meje, ne kemi jetuar, jemi gëzuar, dy zemra si një. Ende e ndiej fuqinë e asaj gjallërie. Ti ishte e thënë të ishe, qoftë edhe për një kohë aq të shkurtër. Dhe gjatë gjithë jetës, mbaj pishtarin e dashurisë me emrin tënd.
Përkthyer nga The Guardian



