Japonia prezanton rregulla për të ndaluar emrat e çuditshëm të foshnjave

Prindërit në Japoni nuk do të kenë më liri totale mbi emrat që u vendosin fëmijëve të tyre, pas futjes këtë javë të rregullave të reja mbi shqiptimin e karaktereve.

Ndryshimi është hartuar për të ndaluar përdorimin e emrave kirakira (me shkëlqim ose vezullues) që janë përhapur midis prindërve duke shpresuar t’u shtojnë një shkëlqim krijues emrave të fëmijëve të tyre, duke krijuar probleme administrative për autoritetet lokale dhe në disa raste, duke shkaktuar tallje nga shokët e klasës.

Ndërkohë që ndryshimet në aktin e regjistrit familjar nuk ndalojnë kanji-n, karaktere me bazë kineze në japonishten e shkruar, prindërit duhet të informojnë autoritetet lokale për leximin e tyre fonetik, në përpjekje për të zhdukur shqiptimet e pazakonta ose të diskutueshme.

Tani, do të lejohen vetëm riprodhimet e njohura zyrtarisht të karaktereve kanji, ndërsa qeveria kërkon t’i japë fund konfuzionit që emrat e çuditshëm mund të shkaktojnë në shkolla, spitale dhe shërbime të tjera publike.

Debati mbi emrat kirakira ka qenë i ndezur që nga vitet 1990, i nxitur nga rritja e emrave të bazuar në interpretime joortodokse të kanji-t.

Prindërit janë kritikuar për emërtimin e fëmijëve të tyre sipas personazheve ose markave të famshme: Pikachu, i famshëm për Pokemon, Naiki (Nike), Daiya (Diamond), Pu (si në Winnie-the-Pooh) dhe Kitty, sipas maceve fiktive Kitty Chan. Të tjerë kanë bërë bujë për emrat Ojisama (Princ) dhe Akuma (Djall).

Seiko Hashimoto, një ish-patinatore olimpike dhe çikliste piste, e cila më vonë drejtoi komitetin organizativ të Lojërave Olimpike Tokio 2020, shkaktoi trazira kur u vuri fëmijëve të saj emrat Girishia (Greqi) dhe Torino (Torino), sepse ata kishin lindur vitin kur Lojërat Olimpike Verore dhe Dimërore u mbajtën në ato vende.

Duke i zgjedhur vetë kanji-t, Hashimoto dinte si t’i shqiptonte ato, por të tjerët jo.

Prindërit i kanë mbrojtur zgjedhjet e tyre si një shfaqje të talentit individual në një shoqëri ku presioni për t’u konformuar mund të jetë i madh, veçanërisht kur bëhet fjalë për rritjen e fëmijëve.

Ndërsa shumica e rreth 3000 kanji-ve të lejuara nga ligji i rishikuar kanë lexime të shumëfishta konvencionale, disa karaktere kanë fleksibilitetin gjuhësor për t’iu përshtatur fonetikës më të çuditshme. Duke lënë mënjanë faktorin tronditës, zyrtarët janë ankuar se në pamje të parë, shumë prej tyre janë thjesht të pashqiptueshme.

Tani, prindërve që kanë zgjedhur shqiptime që devijojnë qartë nga konventa do t’u kërkohet të shpjegojnë me shkrim zgjedhjen e tyre të emrit dhe nëse është e nevojshme, të dalin me një alternativë të pranueshme.

Ndërsa raportimet e medias sugjerojnë se vetëm shembujt më skandaloz do të refuzohen, kërkesa fonetike është një ndryshim i rrallë në regjistrin familjar të Japonisë, ose koseki, një regjistër ligjor që liston emrat dhe datat e lindjes së kryefamiljarit, bashkëshortit/es ​​së tij/saj dhe fëmijëve të tij/saj

Qeveria e ka përshkruar theksin te shqiptimet standarde si një mënyrë për të thjeshtuar digjitalizimin e procedurave administrative, por kjo po shihet gjithashtu si një përpjekje për të ngadalësuar përhapjen e emrave të çuditshëm dhe për shumë njerëz, të pakuptueshëm.