
Shtypi amerikan ngre pyetje në lidhje me aftësinë e ushtrisë amerikane për të mbajtur të gjurmuara armët e dërguara në Ukrainë, për të ndihmuar njerëzit t’i rezistojnë sulmit të Rusisë. Washington Post ngre pikëpyetje nëse ndihma ushtarake do të shkojë në duart e duhura dhe sa i lartë është rreziku që ajo të thithet në atë që është një nga qendrat kryesore europiane të trafikut të armëve.
Kështu shkruan gazetari John Hudson, i cili nënvizon se fluksi i paparë i armëve ka rritur frikën e disa analistëve ushtarakë se disa nga pajisjet mund të përfundojnë në duart e kundërshtarëve perëndimorë ose se mund të rishfaqen në konflikte të tjera në dekadat e ardhshme.
William Hartung, një ekspert nga instituti Quincy thotë për Washington Post se ndërsa në Afganistan, SHBA kishin një prani të rëndësishme në vend që i lejonte të paktën të gjurmonin dërgimin e armëve, në Ukrainë qeveria amerikane është e verbër për sa i përket monitorimit të armëve të furnizuara për milicitë civile dhe ushtrinë.
Dhe për këtë arsye, shton Rachel Stohl, nënkryetare e Qendrës Stimson është thjesht e pamundur të gjurmosh jo vetëm se ku shkojnë gjithë këto pajisje dhe kush do t’i përdorë, por edhe se si përdoret.
E gjithë kjo ndodh në një territor që nuk është i ri për trafikun e armëve. E përditshmja amerikane rindërton se Ukraina ka pasur karakteristika të këtij lloji që nga rënia e Bashkimit Sovjetik, kur ushtria sovjetike la një sasi të madhe armësh të vogla në vend pa kontroll adekuat të inventarit.
Sipas projektit kërkimor Swiss Small Arms Survey, një pjesë e 7.1 milionë armëve të vogla në dispozicion të ushtrisë ukrainase në vitin 1992 u devijuan në zonat e konfliktit duke nënvizuar rrezikun e rrjedhjes në tregun e zi lokal.
Situata u përkeqësua pas pushtimit rus të Donbasit në vitin 2014, kur luftëtarët nga të dyja palët filluan të plaçkisnin depot e armëve dhe municioneve të institucioneve shtetërore dhe rajonale, pa e ditur se ku përfunduan këto pajisje.



