
Etimologu Agron Dalipaj, në studion e programit “Zgjohu me MCN”, solli disa fakt dhe shembuj konkret se shqipja është gjuhë e përbotshme.
Dalipaj mbrojti teorinë se emrat e miteve mund të zbërthehen vetëm nëpërmjet Gjuhës Shqipe
Që të pretendosh se një gjuhë është qendër e botës duhet të kesh fakte.
Një fshehje e madhe është ne lëmin e gjuhësisë. Duke qenë se familja gjuhore është më ë madhe në botë, qendra e saj duhet të jetë e botës së njohur e para antikitetit.
Kështu nëse pretendojmë se shqipja është gjuhë e përbotshme, të paktën duhet të shpjegojë edhe fjalët e gjuhëve të tjera dhe të shpjegoj toponiminë e shumë vendeve të tjera të botës së para antikitetit si dhe të shpjegojë dhe mitologjinë e emrat e personazheve mitik të asaj kohë kur nuk kishte lindur shkrimi.
Në librin tim vërtetoj se shumica e personazheve mitik shpjegohen ne gjuhën shqipe.
Psh nëse marrim mitin e Orfeut, që ishte i dashuruar në Euridikën dhe në pyll e pickoj një gjarpër dhe ajo shkoj në botën e nëndheshme, siç thonë sot “të hëngërt dheu”, ishte perëndia ‘Hadhe’ dhe në momentin që Orfeur humbi të dashurën e tij, ai u trishtua dhe i binte fyellit dhe zogjtë mblidheshin rreth tij dhe duke parë perëndit të trishtuar, perëndit i dhanë mundësinë të shkonte në botën e nëndheshme dhe aty ishte një qen me tre koka i cili quhej Cerbero, ai përndryshe që quhet ‘qen-tri”, qen me tre koka dhe nëse c e bëjmë ç.
Këto janë metamormifiza,, i bën gjuha dhe këmbehen me njëra tjetrën.
Pastaj kemi detin Adriatik. “A Dri at Ik”-ikën, fundoset në anën tjetër të perëndimit
Deti Jon, përemri ynë dhe jone,
Deti Kaspik- s’ik i kapur dhe nuk lidhet me askënd, pra që nuk ka lidhje me oqean dhe dete tjerë.



