Cili do të jetë fati i Diellit? Dhe çfarë do të bëhet ai në fund të jetës së tij? Për vite me radhë, shkencëtarët kanë bërë parashikime se si dhe kur do të vdesë ylli mëmë i sistemit tonë diellor, duke spekuluar mbi skenarët evolucionarë që do të jetë në gjendje të ndërmarrë kur të arrijë fundin e ditëve të tij, në rreth 10 miliardë vjet.
Para kësaj, do të ndodhin shumë ngjarje të tjera, të cilat do ta shndërrojnë Diellin (i cili është rreth 4.6 milion vjet i vjetër) në një yll tjetër përveç "xhuxhit të verdhë" që njohim sot.
Në rreth 5 miliardë vjet, ylli do të hyjë në një fazë të paqëndrueshmërisë së fortë, të quajtur "gjiganti i kuq", dhe ky do të jetë momenti kur hidrogjeni i bërthamës së tij, përmes të cilit gjeneron energji, do të shndërrohet totalisht në helium.
Kjo do të shkaktojë një kolaps të guaskës së sipërme menjëherë, të shkaktuar nga zhdukja e presionit të rrezatimit të reaksioneve termonukleare, të cilat do të shkaktojnë një rritje termike, deri në temperatura të tilla si të shkaktojnë shkrirjen e hidrogjenit në shtresat e sipërme, gjë që do të shkaktojë zgjerimi i yllit deri në orbitën e Marsit, në një proces që do të përfshijë edhe planetin tonë, duke supozuar se ai ende ekziston.
Një ekip ndërkombëtar astronomësh, të cilët kanë zhvilluar një parashikim për fundin e Diellit, besojnë se sapo të mbarojë çdo proces termonuklear, ylli do të lëshojë shtresat e tij të jashtme në hapësirë, duke krijuar një "mjegullnajë planetare", domethënë një masë ndriçuese të gazit dhe pluhurit, ndërsa pjesët e brendshme do të shemben, duke krijuar një "xhuxh të bardhë".
Ky përfundim, i teorizuar më parë dhe më pas i hedhur poshtë kur prova të tjera sugjeruan se masa e Diellit nuk ishte aq e lartë sa të formonte një mjegullnajë planetare, u konfirmua në modelin e fundit teorik të zhvilluar nga grupi kërkimor i udhëhequr nga astronomët nga Universiteti i Mançesterit.
"Dielli, në fund të jetës së tij, do të formojë një mjegullnajë planetare, por do të jetë e dobët", shpjegojnë autorët e hulumtimit në një botim në Nature Astronomy, duke vërtetuar se masa e Diellit është rreth kufirit më të ulët për një yll që mund të prodhojë një mjegullnajë të dukshme".
Ky është një rezultat i mirë -tha Albert Zijlstra, astrofizikan në Universitetin e Mançesterit dhe bashkautor i studimit -. Ne jo vetëm që tani kemi një mënyrë për të matur praninë në galaktikat e largëta të yjeve që janë disa miliardë vjeç, por ne gjithashtu kemi zbuluar se çfarë do të bëjë Dielli kur të vdesë!"



