Sot bëhen 106 vjet nga Kongresi i Lushnjës, një nga ngjarjet më të rëndësishme në historinë e kombit shqiptar, i cili i mbylli punimet më 31 janar 1920.
Qëllimi i mbajtjes së këtij kongresi ishte mbrojtja e tërësisë territoriale të Shqipërisë, rimëkëmbja e shtetit shqiptar dhe sigurimi i pavarësisë së tij. Në kongres morën pjesë rreth 50 përfaqësues nga pjesa më e madhe e krahinave të vendit.
Kongresi i Lushnjës mori vendime me rëndësi të madhe politike. Ai hodhi poshtë planet e Konferencës së Paqes në Paris dhe u shpreh për mbrojtjen, me çdo kusht, të tërësisë territoriale dhe të pavarësisë së plotë të shtetit shqiptar, brenda kufijve të përcaktuar nga Konferenca e Ambasadorëve në Londër në vitin 1913.
Gjatë punimeve të tij u miratua një akt kushtetues, në të cilin ripohohej sovraniteti i plotë i shtetit shqiptar.
Kongresi zgjodhi organet më të larta të shtetit, përfshirë Këshillin e Lartë të përbërë nga katër anëtarë, i cili do të ushtronte funksionet e kryetarit të shtetit deri në përcaktimin e formës përfundimtare të regjimit.
Po ashtu, u krijua Këshilli Kombëtar me 37 përfaqësues, i cili do të ushtronte funksionet e parlamentit shqiptar.
Me shumicë votash, Kongresi i Lushnjës rrëzoi Qeverinë e Durrësit dhe zgjodhi një qeveri të re kombëtare, të kryesuar nga Sulejman Delvina.



