Një dezertor koreano-verior hyri në parlamentin e Koresë së Jugut

Në Parlamentin e Koresë së Jugut është një koreano-verior. Një ish-kërkues për programin e raketave të Kim Jong-un, i cili iku në Korenë e Jugut pesëmbëdhjetë vjet më parë dhe u zgjodh më 10 prill si pjesë e partisë në pushtet.

Aventura e tij është e denjë për një film aksion. Park Choong-kwon, aktualisht 37 vjeç, mbërriti në Seul në vitin 2009, duke lënë pas familjen e tij të cilës nuk ia kishte treguar planin nga frika.

I riu ishte i privilegjuar në Korenë e Veriut. I diplomuar për inxhinieri në Universitetin Kim Il Sung, në moshën 20-vjeçare iu dha mundësia e rrallë nga regjimi për të shkuar për të studiuar në Kinë.

Natyrisht, Pekini nuk është një parajsë e lirive civile dhe politike, dhe ai monitorohej gjithmonë nga agjentët e sigurimit të Koresë së Veriut, por megjithatë kjo përvojë i kishte treguar një botë më të hapur dhe më të jetueshme, jashtë “mbretërisë” së dinastisë Kim.

Në shtëpi, inxhinieri Park ishte regjistruar në ushtrinë e teknikëve që zhvillojnë dhe rregullojnë raketat balistike në të cilat Kim Jong-un po llogarit si një politikë sigurimi për mbijetesën e tij.

Atij dhe një grupi studiuesish iu garantua një shtëpi e bukur dhe një standard jetese që pjesa tjetër e popullsisë as nuk mund ta ëndërrojë.

“Por deri tani isha i bindur se regjimi i Koresë së Veriut ishte i gabuar dhe i korruptuar dhe kisha vendosur të ikja”, tha ai për mediat e Seulit.

Në atë kohë në Phenian qarkullonin zëra për rënien e shëndetit të liderit Kim Jong-il dhe zgjedhjen e djalit të tij Kim Jong-un si pasardhës.

Ai ishte pak a shumë në të njëjtën moshë me mua, por propaganda e përcaktoi atë si një gjeni i paçmuar dhe kjo ishte e vështirë të besohej.

Park u përgatit për të ikur në fshehtësi.

“Nuk mund ta diskutoja me familjen, për të mos i vënë në rrezik”, tha ai.

Në Phenian prindërit dhe vëllezërit e dezertorëve dënohen me punë të detyruar për mos raportim.

U deshën një vit e gjysmë e shumë para dhe mundësia erdhi në prill 2009.

Atë ditë Koreja e Veriut lëshoi ​​një raketë ndërkontinentale dhe ngjarja u festua me festa të mëdha, madje edhe siguria u shpërqendrua dhe me pasaportë false.

U paraqita në një postë kufitare me Kinën... fotografia në dokument nuk ishte as e imja, por kinezët nuk më shikonin as fytyrën.

Pasi kaloi kufirin, Park papritmas u ndje si “një jetim ndërkombëtar” .

Në atë moment kisha humbur nënshtetësinë time të Koresë së Veriut dhe kisha vetëm një pasaportë të falsifikuar në dorë, me një foto që nuk ishte as e imja.

Nuk ka detaje për rrugën që e çoi nga kufiri kinez në Seul, askush nuk flet për të për të mos djegur rrugën e arratisjes për dezertorët e tjerë.

Ndërkohë janë rreth 30 mijë koreano-veriorë që kanë arritur të mbërrijnë në Korenë e Jugut që nga vitet 1990 dhe shpesh realiteti që i pret në demokracinë kapitaliste është i ashpër, ata shihen me dyshim, si spiunë të mundshëm të infiltruar nga Veriu apo në çdo rast si subjekte të shantazhuar, nga inteligjenca e Kim-it.

Në vend të kësaj, për Park, i cili pasi kishte punuar në projektin raketor të Phenianit, ai mund të ofronte informacione të dobishme për mbrojtjen e Seulit, dyert e suksesit u hapën, menjëherë iu dha shtetësia koreano-jugore; ende studion me doktoraturë në fizikë dhe është i punësuar si “kërkues i lartë” në gjigantin Hyundai.

Në moshën 37-vjeçare ai bëri një hap në politikë. Partia e Presidentit Yoon e emëroi për përfaqësim proporcional, duke i garantuar zgjedhjen.

Park është i katërti dezertor nga Koreja e Veriut që ka arritur të bëhet deputet në Korenë e Jugut ndër vite dhe në këtë legjislaturë është i vetmi.

Politologët e Seulit vënë në dukje se përvoja e ish-koreanëve të Veriut është e rëndësishme për vendin, sepse të lindur nën diktaturë ata nuk e marrin demokracinë si të mirëqenë.

Kongresmeni Park thotë se ai vuan ende vuan nga kompleksi i “identitetit të dyfishtë”, verior dhe jugor, por siguron se kjo traumë e bën atë të kualifikuar për të kontribuar në marrëdhëniet ndër-koreane.