Tre muaj pas transplantimit të palcës, Chris Long nga Reno, Nevada, mori vesh se ADN-ja në gjakun e tij kishte ndryshuar. Gjithçka ishte zëvendësuar nga ADN-ja e dhuruesit të tij, një burrë gjerman, me të cilin kishte shkëmbyer vetëm disa mesazhe.
Një kolege e nxiti të bënte analizat e gjakut, me dyshimin se kjo mund të kishte ndodhur. Qëllimi i procedurës i tillë është në fund të fundit: gjaku i dobët zëvendësohet me gjak të shëndetshëm, dhe me të, ADN-në që ai përmban.
Por katër vjet pas procedurës që i shpëtoi jetën, nuk u prek vetëm gjaku i tij. Edhe më befasuese për zotin Long dhe kolegët e tjerë në laboratorin e krimit ishte fakti se e gjithë ADN-ja në spermën e tij i përkiste dhuruesit të tij. "Mendova se unë mund të zhdukesha dhe dikush tjetër mund të paraqitej në vendin tim", tha ai.
Z. Long ishte bërë një “kimera”, termi teknik për personat e rrallë me dy ADN. Fjala merr emrin e saj nga një krijesë që digjet nga zjarri në mitologjinë greke, një ndërthurje mes luanit, dhisë dhe gjarprit. Mjekët dhe shkencëtarët e mjekësisë ligjore e kanë ditur prej kohësh që disa procedura mjekësore i shndërrojnë njerëzit në kimera, por nuk është përcaktuar saktësisht se ku tjetër ndryshon ADN-ja, përveç gjakut.
Dhjetëra mijëra njerëz i nënshtrohen transplantit të palcës së eshtrave çdo vit, për kanceret e gjakut dhe sëmundjet e tjera të gjakut, përfshirë leuceminë, limfomën dhe aneminë. Megjithëse nuk ka të ngjarë që ndonjë prej tyre të përfundojë si kryes ose viktimë e një krimi, ideja i ka intriguar kolegët e z. Long në departamentin e Sheriff County Washoe, të cilët e kanë përdorur kolegun e tyre (krejtësisht të pafajshëm) në një farë mënyre si kavje.
Ku shkon ADN-ja?
Implikimet e çështjes së z. Long, i cili u paraqit në një konferencë ndërkombëtare të shkencës mjekoligjore në shtator, tani kanë kapur interesin e analistëve të ADN-së përtej Nevadës.
Një mjeku mesatar nuk i duhet të dijë se ku do të shfaqet ADN-ja e një donatori brenda një pacienti. Kjo për shkak se ky lloj i kimerizmit nuk ka gjasa të jetë i dëmshëm. Ajo as e ndryshon një person. "Truri dhe personaliteti i tyre duhet të mbeten të njëjtë," thotë Andreë Rezvani, drejtori mjekësor i Njësisë së Transplantimit të gjakut dhe palcës ambulatore në Qendrën Mjekësore të Universitetit Stanford.
Por për një shkencëtar të mjekësisë ligjore është një histori ndryshe. Supozimi midis hetuesve kriminelë pasi ato mbledhin prova të ADN-së nga një skenë krimi është se secila viktimë dhe secili autor lë pas një kod të vetëm identifikues - jo dy, duke përfshirë atë të një burri 10 vjet më të ri që jeton mijëra milje larg.
Rasti i zotit Long tregoi se katër muaj pas procedurës, të vetmet zona ku nuk gjendej ADN e dhuruesit ishin gjoksi dhe flokët. Katër vjet më pas, ADN-ja e spermës ishte zëvendësuar tërësisht nga ajo e dhuruesit.
Nëse një pacient tjetër me përvojë të ngjashme kryen një krim, ai mund t’ia hedhë ekspertizës mjeko-ligjore.
Skenarë të ngjashëm gjithashtu mund të krijojnë konfuzion rreth identitetit të një viktime. Në vitin 2008, ndërsa ekspertët e mjekësisë ligjore përpiqeshin të identifikonin një viktimë në një aksident trafiku në Seul, Koreja e Jugut, gjaku tregoi se individi ishte femër. Por trupi dukej se ishte mashkull, gjë që u vërtetua nga ADN-ja në një veshkë, por jo në shpretkë ose mushkëri, e cila përmbante ADN mashkullore dhe femre. Përfundimisht, ai kuptoi se viktima kishte bërë një transplant të palcës së eshtrave nga vajza e tij.
Specifika e rastit të z. Long shtron një pyetje të pashmangshme: çfarë ndodh nëse ai ka një fëmijë? A do t'i kalonte ai gjenet e dhuruesit të tij gjerman ose të tijat tek pasardhësit e ardhshëm?
Për z. Long, diskutimi mbyllet këtu, sepse ai ka bërë vazektomi.
"Nuk duhet të ketë asnjë mënyrë nëpërmjet të cilës dikush të jetë babai i fëmijës së dikujt tjetër", thotë Dr. Rezvani, drejtor mjekësor Stanford.
Kjo nuk do të thotë se format e tjera të kimerizmit nuk kanë krijuar skenare relativisht konfuze. Binjakët ndonjëherë fitojnë ADN-në e njëri-tjetrit në barkun e nënës. Në një rast, një nënë gati sa humbi kujdestarinë e fëmijëve të saj pas një testi të ADN-së.
Por qelizat e gjakut të një donatori nuk duhet të jenë në gjendje të krijojnë qeliza të reja të spermës, thotë Dr. Rezvani. Dr. Mehrdad Abedi, mjek në Universitetin e Kalifornisë, Davis, i cili trajtoi zotin Long, pajtohet. Ai beson se ishte vazektomia e z. Long që shpjegoi se sperma e tij përmbante ADN-në e donatorit të tij. Shkencëtarët mjeko-ligjorë të përfshirë thonë se ata planifikojnë të hetojnë më tej.
Të gjithë ata që kanë shqyrtuar çështjen e z. Long janë dakord për një gjë: Ai është një rast i gjallë dhe merr frymë nga një prej shumë të tillëve, dhe është e pamundur të thuhet se sa njerëz të tjerë reagojnë në transplantet e palcës së eshtrave në të njëjtën mënyrë. Është thjesht një nga ato mundësi kurioze që analistët mjeko-ligjorë mund të duan të marrin parasysh kur rezultatet e ADN-së nuk mbivendosen. / Përgatiti: Gazmira Sokoli /
MCN TV është një televizion gjeneralist, i cili përfshin emisione, seriale, filma, dokumentarë etj. Ky televizion ka në dispozicion të tij katër studio televizive të pajisura me teknologjinë bashkëkohore.
