Gardianët grekë pranojnë: Si e rrahëm për vdekje në burg Ilia Karelin

Dëshmitë e plota për vdekjen e 42-vjeçarit. Drejtori i burgut kërkon falje

Dy oficerë të burgjeve greke pranuan në sallën e gjyqit se e kishin rrahur Ilia Karelin, shqiptarin që vdiq në vitin 2014 si pasojë e torturave çnjerëzore. Në total, drejtësia greke akuzon 13 efektivë për dhunë ndaj Karelit, përfshirë edhe një drejtor burgu, por vetëm dy prej tyre pranuan ushtrimin e dhunës. Përveçse me grushte e shkelma, marsin e vitit 2014, Kareli u rrah me shkopinj gome, iu vu tel elektrik në trup gjersa iu dëmtua zemra, u qëllua me leckë të lagur dhe ndaj tij u praktikuan arte marciale nga gardianët, gjersa dha shpirt në shtratin e burgut të Nigritës në Greqi. Zemra e tij u soll në Tiranë, ku iu bë ekspertiza nga Mjekësia Ligjore. Kareli u transferua në Nigrita nga burgu i Malandrinos, ku kishte vrarë një gardian grek dhe pak para se të mbërrinte atje, e futën në një stacion policor. Në dëshmitë e orëve të fundit, të dhëna para Gjykatës së Selanikut, dy oficerët kërkuan falje, ndërsa  të tjerët nuk pranuan se e kishin rrahur Karelin. Referuar mediave greke, të cilat publikuan dëshmitë e tyre mësohet se njëri prej gardianëve ka rrëfyer se “Unë e qëllova, sepse Kareli na kishte vrarë një koleg, ishim të tronditur”. Ndërsa efektivi tjetër u shpreh se “I hodha një kovë me ujë, sepse isha me nerva. Kërkoj falje”. Të akuzuarit e tjerë nuk e pranuan fajin, ndërsa drejtori i burgut të Nigritës kërkoi falje duke thënë “Nuk dua të mbroj askënd, ndaj lejova marrjen e kamerave të sigurisë”.

Më herët policët e burgjeve kanë shpjeguar për hetuesit dhe gjykatësit momentet fatale para se 42-vjeçari të ndërronte jetë nga torturat. “Kur e pashë unë kishte shenja në krah dhe gjoks, të formuara nga goditjet e dhunshme”. Një tjetër efektiv burgjesh u shprej se Kareli kishte marrë goditje në anën e pasme të trupit dhe në pjesët e ulëta. Teksa dëgjoheshin këto dëshmi, reagoi njëri prej të akuzuave, i cili i konsideroi të pavërteta këto deklarime. “Unë mohoj këto që tha ai, po gënjen”-u shpreh gardiani. Procesi gjyqësor u ndërpre dhe do të vazhdojë javën e ardhshme me marrjen në pyetje të dëshmitarëve të tjerë.

Para se të vdiste i burgosuri shqiptar, Ilia Kareli (Kudret Kume) u tha gardianëve grekë se “Dua vetëm të pushoj pak, jam shumë i lodhur”. Një infermiere në burg pati thënë se “nuk ka rëndësi shëndeti i tij”, ndërsa një gardian, pas rrahjes disaorëshe, e kishte pyetur se për çfarë kishte nevojë.

Më parë, në hetuesi u paraqitën dy policë që shërbejnë në rajonin policor të Fokidas. Njëri nga policët mori pjesë në transferimin e 42-vjeçarit Kareli nga burgu i Malandrinos, ndërsa tjetri ka vepruar si zëvendëskomandant në këtë segment. “Unë e pashë Karelin në mëngjesin e 26 marsit (një ditë pas vrasjes të gardianit grek) në qendrat e paraburgimit. Ai ishte goditur në sy dhe kishte plagë në qafë. Unë fola me të dhe e pyeta nëse kishte nevojë për diçka. Ai u përgjigj se nuk kishte asgjë dhe e vetmja gjë që kërkoi ishte të flinte. Ishte i qetë, kishte qartësi”, tha polici. Sakaq, në lidhje me goditjet ai u përgjigj se “Me sa duket plagët ishin shkaktuar në burgun e Malandrinos”. Nga ana e tij, kolegu tjetër ka thënë e kishte parë mavijosjen në shpatullën e 42-vjeçarit dhe një shenjë në sy. I pyetur në lidhje me plagët, ai u përgjigj se “Mund të ishin shkaktuar para se ta merrnim nga burgu”. Ai parashtroi më tej se, në udhëtimin e tij, vazhdimisht e pyeti të burgosurin nëse ai ishte mirë me shëndet dhe nëse kishte nevojë për një mjek, por Kareli i ishte përgjigjur se dëshironte vetëm të pushonte pak. Këtu del një moment tronditës, pasi polici shton se i kishte thënë një infermiereje t’ia shikonte plagët, por ajo i kishte thënë se “Shëndeti i tij nuk ka rëndësi”.

Në këtë proces ka dhënë dëshminë e tij edhe oficeri i burgut të Malandrinos, i cili ishte thirrur bashkë me kolegët për të marrë Karelin nga qelia ku kishte kryer vrasjen dhe ta çonin në dhomën e sigurisë. “Ata më thirrën më herët për të shkuar në shërbim, për shkak të incidentit me gardianin. Ne ishim shtatë persona të ngarkuar për të marrë Karelin nga vendi i krimit dhe ishim të parët që shkuam atje, rreth gjysmë ore pas vrasjes”, e ka nisur rrëfimin e tij gardiani. Më tej ai shtoi se “Nuk ishte një përleshje me të burgosurit e tjerë. Kufoma e kolegut ishte jashtë qelisë, në një pellg gjaku. Kareli ndodhej në mes të qelisë dhe ishte me gjak gjithandej, në fytyrë, në duar… Ai tha se ky ishte vetëm fillimi dhe se do të merrte një tjetër me vete. Kareli kishte plagë në dorën e tij, të cilën e kishte mbështjellë me një peshqir. Syrin e kishte mirë dhe na dha duart, duke pranuar prangat. Më pas e çuam në një dhomë të veçantë”.