Eksperti i ekonomisë Pano Soko ndan mendimin se programi 100 fshatrat humbi rrugën për të cilën u nis dhe përfundoi si zgjatim i rilindjes urbane, duke dështuar.
Nga studio e “MCN Economy” ai u shpreh se rivitalizimi rural do të thotë zhvillimi i jetës ekonomike në fshat, por se një gjë e tillë nuk ndodhi.
Dështimin e këtij programi, Soko e sheh të lidhur me mungesën e qartësisë qysh në nisje të tij.
Në thelb unë shoh paqartësi, ajo që nisi si një proces rivitalizimi, përfundoi si një zgjatim i rilindjes urbane. Ajo që nisi në qytet vazhdoi në fshat. Ne ishim duke përjetuar një zhvendosje demografike me përmasa biblike nga fshati. Dhe u mendua që të kampionohej një sasi prej 100 fshatrash, i cili do të jepte modelet që më pas do të përthitheshin nga sektori privat.
Rivitalizimi rural, është zhvillimi i jetës ekonomike në fshat. Nuk mund të ketë një vendbanim njerëzish pa patur ai vendbanimi sensin ekonomik. Me sensin ekonomik ne ndalojmë migrimin nga fshati. Për shkak se nuk ishte e qartë nga ata që e nisën, u nis si e tillë dhe më pas u shndërrua në një rilindje urbane.
U gjetën ca fshatra që kishin premisa për të qenë të suksesshëm në turizëm, u rregullua çik infrastruktura, dhe e humbi vizionin. Kjo ndodhi pasi ishin të paqartë që në fillim përse e nisën. U përdor në tre palë fushata elektorale, u përdor për të vjedhur ndonjë lekë.
U kanalizua te infrastruktura dhe aty mjeshtrat filluan të bënin çfarë dinin. U shpenzuan mbi 200 milionë euro dhe në fund fare nuk e dimë se çfarë u bë. Mund të shkohet në spekulime se Dhërmiun e donte oligarku filan, etj. Unë besoj se programi humbi rrugën, se në thelb ideja për rivitalizimin e fshatit është jetike.
Ky ishte dështim i madh i këtij projekti, fakti që hodh 200 e ca milionë euro shteti dhe nuk hodhi as 10 milionë euro privati. Interesat e njerëzve të fuqishëm pranë Kryeministrit ishte në bregdet dhe për këtë arsye investimi në fshatrat në bregdet, mori fokusin. Por shteti futet zakonisht aty ku nuk shkon privati.



