Ngushtica e Hormuzit, një nga rrugët më strategjike detare për eksportet e naftës, po përballet me rreziqe në rritje dhe kosto të larta sigurimi, duke detyruar pronarët e anijeve të koordinojnë kalimet e tyre me autoritetet iraniane.
Tajlanda njoftoi të martën se një nga anijet e saj cisternë, në pronësi të Bangchak Corporation, kaloi nëpër ngushticë pas negociatave me autoritetet iraniane, ndërsa një tjetër anije po pret miratimin për të vazhduar udhëtimin.
Primet e sigurimit të rrezikut të luftës janë rritur ndjeshëm që nga përshkallëzimi më 28 shkurt. David Osler, redaktor financiar në Lloyd's List, thotë se para konfliktit primet ishin 0.15–0.25% të vlerës së trupit të ahnijes për një polisë njëjavore, ndërsa tani ato arrijnë 5–10%, duke shtuar miliona euro shpenzime për një kalim të vetëm të një cisternë të madhe.
Ekspertët paralajmërojnë se për shkak të rreziqeve dhe kostove të larta, disa kompani transporti po shmangin ngushticën ose po përshtatin rrugët e tyre, duke lundruar më afër bregdetit iranian.
Kostot e larta dhe pasiguria e sigurisë po detyrojnë pronarët të rishqyrtojnë rentabilitetin e tranzitit, ndërsa alternativa të tilla si tubacionet saudite Lindje-Perëndim ose linja Fujairah në Emiratet e Bashkuara Arabe ofrojnë zgjidhje të kufizuara.
Bill Farren-Price nga Instituti për Studime të Energjisë në Oksford paralajmëron se situata mund të shkaktojë tronditje në furnizimin global të energjisë, duke rritur çmimet dhe kufizuar disponueshmërinë, ndërsa nuk duket një zgjidhje diplomatike ose ushtarake në horizont.



