Kur Abiy Ahmed u bë kryeministër i Etiopisë në vitin 2018, ai u pa si një figurë shprese për një vend të përçarë nga dekada autoritarizmi dhe tensionesh etnike. Brenda pak muajsh, ai arriti një marrëveshje historike paqeje me Eritrenë, duke i dhënë fund një konflikti 20-vjeçar dhe duke fituar Çmimin Nobel për Paqen.
Reformat e tij të para, përfshirë lirimin e të burgosurve politikë dhe hapjen e hapësirës për media më të lirë, krijuan pritshmëri për një epokë të re demokratike në Etiopi.
Megjithatë, këto pritshmëri u zbehën shpejt. Vendimet për centralizimin e pushtetit dhe shpërbërjen e koalicionit qeverisës EPRDF, si dhe krijimi i Partisë së Prosperitetit, rritën tensionet politike dhe etnike në vend. Konflikti në rajonin e Tigray në vitin 2020 u shndërrua në një luftë civile të përgjakshme, me qindra mijëra viktima dhe miliona të zhvendosur.

Edhe pse një marrëveshje paqeje u nënshkrua në vitin 2022, dhuna në disa rajone të Etiopisë vazhdon, përfshirë Tigray, Amhara dhe Oromia. Këto përplasje kanë thelluar ndarjet etnike dhe politike në vend.
Ndërsa Etiopia po shkon drejt zgjedhjeve kombëtare, kritikët e qeverisë thonë se vendi është më i polarizuar se kurrë. Opozita denoncon kufizime politike, arrestime dhe mungesë të kushteve të barabarta zgjedhore, ndërsa qeveria këmbëngul se po zhvillon procesin më të organizuar zgjedhor deri më sot.
Vëzhgues të ndryshëm paralajmërojnë se zgjedhjet mund të mos pasqyrojnë plotësisht vullnetin e qytetarëve për shkak të pasigurisë në disa rajone dhe përjashtimit të zonave të prekura nga konflikti.
Në këtë klimë të tensionuar, e ardhmja politike e Etiopisë mbetet e paqartë, ndërsa Abiy Ahmed hyn në një periudhë vendimtare për legjitimitetin e tij dhe stabilitetin e vendit.



