“Ata nuk shihen gjëkundi. Shihen mbështetësit e tyre, disa anëtarë të familjes, por militantët e Hamasit, ata të armatosurit, ata që kontrollonin dhe dominonin rrugët e Gazës, duket se janë zhdukur”, thotë një gazetar që preferon të mbetet anonim për arsye sigurie.
Ata nuk shihen midis tendave, në korridoret e spitaleve të shkatërruara, por ekzistojnë.
Sipas analistëve, që nga 7 tetori, kur grupi terrorist nisi sulmin e tij në Izraelin jugor, duke vrarë 1200 persona dhe duke marrë peng mbi 250 të tjerë, duke shkaktuar një hakmarrje të paparë, ushtria izraelite ka eliminuar 20.000 deri në 30.000 burra nga Hamasi dhe fraksione të tjera të armatosura. Sipas disa vlerësimeve nga qarqet ushtarake, i njëjti numër mbetet rreth 20.000.
Ndërsa këto shifra janë të vështira për t’u konfirmuar, taktikat e mbijetesës që lëvizja islamike po zbaton për të shpëtuar veten dhe për t’u rigjeneruar pavarësisht shkallës shkatërruese të operacioneve të ushtrisë izraelite, të cilat kanë vrarë mbi 60.000 palestinezë, sipas të dhënave të ministrisë së Hamasit, janë më të dukshme.
Izraelitët hyjnë vazhdimisht në zona që i konsideronin “të sigurta” dhe pastaj tërhiqen. Në këtë pikë, militantët përgatisin kurthe të reja me bomba në përgatitje për pushtime të ardhshme armike.
Dhe kur forcat izraelite rishfaqen, ata dalin nga tunelet, duke përdorur ngarkesa rudimentare, ndonjëherë të bëra nga bomba të pashpërthyera ose raketa antitank.
Batalionet që dikur numëronin qindra burra janë zvogëluar në forcë, por kjo nuk do të thotë se janë zhdukur.
“Nuk mund ta mposhtim një ide, mund t’i eliminojmë ata që e mbështesin atë”, deklaroi një oficer izraelit.
E megjithatë, është një luftë e vazhdueshme pa fund në horizont dhe me pasoja të tmerrshme për civilët.
Lidhja Arabe i ka bërë thirrje Hamasit të dorëzojë armët, një kërkesë të cilës i është bashkuar edhe Katari, financuesi dhe ndërmjetësi kryesor i lëvizjes. Ky është një presion i konsiderueshëm mbi një fraksion që duket i ndarë.
Në Gaza, operacionet po drejtohen nga “mbijetuesi” Ezzedine al Haddad, një komandant që thuhet se ndryshoi pamjen e tij për të mashtruar spiunët.
Jashtë vendit, dy krahë po përplasen. I pari, sipas analistit Ehud Yaari, drejtohet nga veterani Khaled Meshal dhe mishëron një linjë pragmatike: negocioni, qëndroni larg Iranit dhe Hezbollahut, koordinohuni sa më mirë të jetë e mundur me kampin arab, gjeni një kompromis për menaxhimin e ardhshëm të Rripit dhe prioritizoni opsionin politik.
I dyti, i mbledhur rreth Khalil al-Hayya, është më ekstremist dhe i bindur se është e nevojshme të përdoret situata e pengjeve në masën e saj të plotë për të ecur përpara pa pushim.
Disa ditë më parë, vetë al-Hayya sulmoi qeveritë e Jordanisë dhe Egjiptit, duke i akuzuar se po bëjnë pak për të ndihmuar popullsinë e uritur të Rripit.
Fraksioni është dobësuar dhe i fragmentuar, por vazhdon të luajë një rol udhëheqës.
Shifrat zbulojnë mbështetjen në rënie të banorëve të Gazës për grupin islamist që ka sunduar Rripin e Gazës që nga viti 2007.
Obada Shtaya, themelues i Institutit për Progres Social dhe Ekonomik, përgjigjet nga Ramallah: “Vetëm 5% e popullsisë do të votonte për Hamasin, ndërsa mbështetja për të luhatet rreth 20% . Këto shifra i hedhin poshtë akuzat e qeverisë izraelite për mbështetje të gjerë.”
Këto shifra, të dy javëve më parë, konfirmojnë ato të vitit të kaluar, shpjegon anketuesi, i cili ka ekipe që punojnë si në Bregun Perëndimor ashtu edhe në Rrip, pavarësisht bombardimeve.
Kjo do të thotë që vetëm 5% e popullsisë do të donte t’i shihte militantët përsëri në krye të enklavës për arsye të ndryshme, kryesisht pragmatike, vazhdon Shtaya: “Për shkak të frikës së një lufte të pafundme, për zemërim dhe dëshirë për një jetë normale , edhe sepse militantët kanë deklaruar se do të tërhiqen”.
Kur u pyetën “A jeni krenarë për Hamasin?”, 20% u përgjigjën pozitivisht, por kjo nuk do të thotë se do të votonin për të.
Një statistikë tjetër interesante, mbi 60% e njerëzve të intervistuar në Bregun Perëndimor thanë se mbështesin një zgjidhje me dy shtete duke ruajtur kufijtë e vitit 1967. Në Gaza, shifra është pothuajse 90%. /Corriere



