Versioni i fundit i amendamentit do të jetë si më poshtë: “Rezervat e floririt i përkasin popullit italian dhe menaxhohen në mënyrë të pavarur nga Banka e Italisë”.
Disa fjalë përfundimtare për një negociatë të gjatë që përfshin institucionet kryesore në Romë, Frankfurt dhe Bruksel: Palazzo Chigi dhe Ministria e Ekonomisë, pastaj Banka Qendrore Eurpiane dhe Komisioni Europian.
Të hënën, pritet drita jeshile joformale nga Banka e Italisë. Dhe pastaj beteja e Fratelli D’Italia, të cilëve u bashkua Lega, do të përfundojë në buxhet. Efektet konkrete, zero.
Floriri i vendit, 2452 ton me vlerë afërsisht 300 miliardë euro do të vazhdojë të mbahet në Palazzo Koch dhe kryesisht jashtë vendit.
Megjithatë, me amendamentin e rikthyer nga kreu i grupit të Senatit të partisë Fratelli D’Italia, Lucio Malan, Giorgia Meloni do të mund të pretendojë se ka vendosur një parim të padiskutueshëm që nuk ekzistonte më parë.
“Giorgia e ka zhvilluar këtë betejë për vite me radhë: Është pjesë e ADN-së sonë. Dhe në një buxhet si ky, i cili nuk është pikërisht ekspansionist, është një arritje e rëndësishme politike”, thotë Ylenja Lucaselli, drejtuesja e partisë Fratelli D’Italia në Komitetin e Buxhetit të Dhomës së Deputetëve.
Versioni i parë, i kontestuar nga BQE dhe Komisioni Europian, deklaroi se rezervat e arit ishin në pronësi të “Shtetit Italian”. Një formulë që nuk u pëlqye as nga Banka e Italisë, Zyra e Kontabilitetit dhe as nga Thesari.
Në vitin 2019, gjatë qeverisë së verdhë-jeshile, një mocion nga Lidhja Italiane (Lega) e udhëhequr nga Meloni trajtoi posaçërisht floririn e mbajtur nga shteti italian dhe bëri thirrje për “ndërmarrjen e hapave të duhur për të siguruar që çdo rezervë ari që mbahet ende jashtë vendit të kthehet në territorin kombëtar”. Kjo pikë e fundit nuk do të zbatohet.
Por ndërmarrja, kaq e mbushur me simbolikë, mund të konsiderohet e realizuar. Për Palazo Chigi, është një perlë e çmuar në gjerdanin e buxhetit.
Partia Demokratike, e udhëhequr nga Francesco Boccia, kreu i grupit në Senat, ka ditë të tëra që po e ngre zërin, duke shpjeguar se “Asnjë qeveri nuk mund të disponojë flori, as të ndryshojë statusin e saj ligjor”.
Nga partia Fratelli D’Italia, deputeti Francesco Filini, përgjegjës për programin dhe krahu i djathtë i nënsekretarit Giovanbattista Fazzolari, i cili është i aftë të përdorë të dyja duart, përsërit se amendamenti “nuk e minon” autonominë e Bankës së Italisë.
Në fakt, në Francë, thotë Filini, “Kodi Monetar dhe Financiar përcakton në mënyrë të qartë në nenin 141-2 se Banka Franceze ka misionin e mbajtjes dhe menaxhimit të rezervave të arit të shtetit”.
Është e arsyeshme të supozohet se pas këtij negocimi të fundit qëndronin edhe kontaktet midis guvernatorit të Via Nazionale, Fabio Panetta, dhe Kryeministrit Meloni. Ndërkohë, nga Lega po regjistrohen skena gëzimi.
Senatori Claudio Borghi, një nga raportuesit e buxhetit, pretendon përparësinë e kësaj sfide: “Ai ringjall një projektligj të vjetër timin nga viti 2018: a doni vërtet që unë të mos e nënshkruaj sot?”



